کاش انسان بداند، گاه یک گفته بیتفکرش چهطور میتواند مانند اخگری که به زرادخانهای میافتد، موجب انفجاری مهیب شود، که دیگر هیچ تاسف قابل توجیهی برایش وجود نداشته باشد جز یک آه درمانناپذیر.
۳۴ رمان
شهره وکیلی، رماننویس ایرانی، از چهرههای شناختهشده ادبیات و فرهنگ معاصر یا کلاسیک است. او در تهران به دنیا آمد و نامش با بخشی از حافظه خوانندگان در زبانهای مختلف گره خورده است.
مسیر کاری او با آموزش، مدیریت مدرسه و نوشتن رمانهای پرخواننده شکل گرفت. همین مسیر باعث شد آثارش فقط یک تجربه سرگرمکننده نباشند و به تصویری از زمانه، جامعه و دغدغههای شخصی او تبدیل شوند.
شهرت او بیش از همه با «شب عروسی من»، «شالیزه» و رمانهای اجتماعی و ...
سفیدبخت
پشت دستگاه این عدالتخانه
عدالتی صورت نمیگیرد.
بنابراین
فراز و نشیبها جزو قانون زندگی هستند
بدون آنکه نظمش را بر هم زنند!
پس چرا بگذاریم بخششها با مرگ پیش بیایند!؟
چرا زندهها را نبخشیم!؟
بیژن
من حرف دارم
رقص باد و آب
صلای قلب صدای ابزار احساسات است اصولی است که با هیچ نتی جفت نمیشود .
باید شنید و به آن توجه کرد.
یک پایان بد بهتر از یک اشتباه بیپایان است.