رمان خارجی
" دریای آرال مرده، پروفسور. تغییر دادن خانوادههایی که نمیتوانند از آن استفاده کنند، زندهاش نمیکند. طوری ما را سرزنش میکنید که انگار بچه هستیم. اینطور که پیداست، آمریکاییها از این که وانمود کنند ما بچهایم، لذت میبرند." " ما فقط از این لذت میبریم که رژیمهای توتالیتر پارانوئید، مجبور بشوند یکبار هم که شده واقعیت را بگویند و به کارهای زشتشان اعتراف کنند، همین." " پروفسور، بچههای کور برای هیچ رژیمی خطر محسوب نمیشوند. زندانیهای مبتلا به کمخونی هم همینطور..."
