سمک عیار یکی از کهنترین نمونههای داستانپردازی در ادب پارسی است. شیوه نگارش داستان چندان دلپذیر و خواندنی است که همانندی بر آن در ادبیات فارسی نمیتوان یافت.
۷ رمان
فرامرز بن خداداد بن عبداللهالکاتب راوی و کاتب ایرانی سنت داستانی کهن است؛ نام او با روایتهای منثور کلاسیک فارسی و سنت قصهگویی پیوند دارد.
او با ایران پیوند دارد و همین زمینه در نگاه و جهان آثارش رد پیدا کرده است.
این نوع متنها در فضایی شکل گرفتهاند که داستان، پهلوانی، عیاری و نقل شفاهی به کتابت نزدیک میشدند.
نثر کهن فارسی در چنین آثاری بیشتر بر حرکت قصه، ماجرا و پیگیری سرنوشت قهرمانان تکیه دارد.
اهمیت او در نسبت با انتقال سنت ...