نالههای عشق (حکایت غریب غربت خاک که خداوند بسیار دوستش میداشت)
ای رحمان شبی که من سیر داده شدم به سوی آسمان، و دور گردانید مرا جبرئیل در آسمانهای خدا و بهشتهای خدا، و همینطور که من دور میزدم در قصرهای آن و بستانهای آن، ناگاه بوی خوشی را استشمام کردم که آن بوی خوش مرا به عجب آورد، به جبرئیل گفتم: «ای دوست داشته من، این بویی که بر همه ...
غم عشق
همیشه حس عمیق و دردناک «غربت» همدم من است. غربت به معنای دقیق کلمه و به مفهوم «دوری از خانه» یا «بیخانمانی»! و به همین جهت مشتاق «مرگ» هستم. آنجا و در سرزمین دوست از غربت نجات پیدا میکنم. همیشه تنها بودهام و بعد فهمیده شدهام. همیشه متهم و بسیاری مواقع مجرم بودهام، به جهت تنهایی! حکایت من، حکایت آن ...