نمایشنامه
روزهای بیپایان در سال 1934 به چاپ رسید. این نمایشنامه بیانگر رویارویی انسان مدرن با مکاتب مختلفی است که هر یک با ارائه روایات خود از حقیقت، هویت یکپارچه انسان و یا توهم او از داشتن هویت یکپارچه را درهم میشکند. انسان مدرنی که سعی در منطبق نمودن ارزشهای خود با روح زمانه دارد و همزمان گسست تام از باورهای قدیمی برایش دشوار است، چرا که دلهره گزینش درست همواره در او زنده است.
آن سوی افق (نمایشنامه)
نمایشنامه آن سوی افق نمایانگر تاثیر رویا در زندگی انسانهاست. آدمها رویاهای فراوانی در سر دارند که اگر در پی شکوفایی آنها باشند، به سرنوشتی دلانگیز و دلخواه میرسند.
اما آنها، گاه، در طوفانهای زندگی، رویاهایشان را به فراموشی میسپارند و در پی شکستها و زمین خوردنها، آروزهای خود را انکار میکنند، و به دنبال تغییر رویا، و از پی ...
تار عنکبوت و 2 نمایشنامه دیگر (مجموعه نمایشنامه)
موقعیت بعضی از اشخاص در نمایشنامههای اونیل موقعیت موجوداتی است که در تار عنکبوت گیر میافتند. تفاوتی نمیکند که این موجود ژنرال دستنشاندهای باشد که نمایندهی شرکتی که او را به قدرت رسانده برایش تعیین تکلیف میکند، پدری باشد که تمام دارایی خود را برای پسرش در بُنِ گرهی طناب داری قایم کرده، اما زبانش قاصر از بیان این شیرینکاری ...
داینامو
داینامو در سال 1929 به چاپ رسید. استفاده از تجربههای شخصی در خلق شخصیتهای نمایشنامه از ویژگیهای اصلی آثار اونیل به شمار میرود بنابراین رد پای دغدغههای شخصی اونیل در خلق نمایشنامه داینامو غیرقابل انکار است. زیستن در عصر دینداری کورکورانه و همزمان ظهور جلوههای مدرنیته، همگام با پیشرفتهای تکنولوژی، ذهن خردورز اونیل را به چالش کشیده و در این ...
گوریل پشمالو (نمایشنامه در چند صحنه) نمایشنامه
اونیل با گوریل پشمالو، آنا کریستی، و نخستین آدم یک «سهتایی» (trilogy) به سبک و سیاق تراژدیهای یونان باستان میسازد تا بگوید در قرن بیست (دهه بیست) تراژدی با شکل و درونمایههای رایج در تراژدیهای یونان همچنان شدنی است. از این حیث، میتوان او را، همانند استادش، ایبسن، سرگرم تجربیات نوین در ادبیات نمایشی و تئاتر دانست. اما آنچه گوریل ...
متفاوت
یوجین اونیل، نمایشنامهنویس شهیر آمریکایی، پدر معنوی ادبیات نمایشی شاخص آمریکا و همچنان از برجستهترین نمایشنامهنویسان جهان به شمار میرود. متفاوت تصویرگر تناقضهای درونی قهرمان کمالگرا در گذر از سنت به سمت نوگرایی است. این نمایشنامه تراژدی انسان خود ایدهآلگرایی است که تحت تأثیر معیارهای اخلاقی درونی شده دوران ویکتوریا و خیالپردازیهای عنصر رمانتیکگرایی، بسیار سختگیر و جزئینگر شده و ...