رمان خارجی
«من زندگی خوشی را گذراندم. بگذارید این را همه بدانند» اورهان پاموک تنها نویسنده ترک است که توانست نوبل ادبیات را در سال 2006 از آن خود کند. کتاب موزه معصومیت کشف طبیعت عشق است، طبیعتی با طمع داشتن دیگران. این کتاب جادهایست به عمق استانبول. استانبولی که نیمی از آن غربزده شده و مدرن، و نیمی دیگر شرقی و سنتی. این کتاب بزرگترین دستاورد اورهان پاموک است.
صفحه نویسنده
اورهان پاموک
۳۲ رمان
اورهان پاموک، رماننویس ترکیهای و برنده نوبل ادبیات، از چهرههای شناختهشده ادبیات و فرهنگ معاصر یا کلاسیک است. او در استانبول به دنیا آمد و نامش با بخشی از حافظه خوانندگان در زبانهای مختلف گره خورده است.
مسیر کاری او با نوشتن درباره شهر، تاریخ، نقاشی، شرق و غرب شکل گرفت. همین مسیر باعث شد آثارش فقط یک تجربه سرگرمکننده نباشند و به تصویری از زمانه، جامعه و دغدغههای شخصی او تبدیل شوند.
شهرت او بیش از همه با «نام من سرخ»، ...
خانه سکوت
اورهان پاموک در کتاب خانه سکوت همراه با خانوادهای به دنبال گذشته سرگردانشان پس از 30 سال گذر زمان میپردازد. مادربزرگی که خاطرات 90 سالهی عمرش را آرام آرام مرور میکند.
پدربزرگی که بین طبیعت و نابودی رسالهای را به نگارش در آورده و آشنایانی که در میان سکوت این خانه وجودشان حس میشود را در قالب روایتی جذاب و ...
قلعه سفید
بسیاری از افراد، بر این باورند که زندگی هیچ کسی از پیش تعیین شده نیست و این که در اصل، همه سرگذشتها زنجیرهای از حوادث هستند و حتی آنهایی که تصور میکنند در برههای از زندگیشان به گذشته برمیگردند و آن اتفاقاتی را که به طور تصادفی یک بار برایشان افتاده به خاطر میآورند و ناگزیر درمییابند که بسیاری از ...
زندگی نو
چیزهایی میبینیم، تصاویری که پیدا میشوند، محو میشوند و گاه در ذهنمان نقش میبندند. مثل سفر با اتوبوس در میان خواب و بیداری.
آنچه مهم است در بطن تصاویر نیست، در میان سرنخهای گذراست. توجه به این سرنخها اساس کار این کتاب است و این " زندگی نو" را به شعر که عالم احساس است نزدیک کرده است. تاویل جهان در ...
استانبول خاطرات و شهر
پاموک با طراحی درخشان موضوعات این کتاب... خلاقیت هنری غنی خود را نشان داده است؛ این مرثیه خاموش، عبرتآموز و مسحورکننده، خطاب به کودکی رستگار شده، و خطاب به استانبول، جهان را در برابر او به کرنش میآورد. این کتاب شاهکاری سه وجهی است، تشریح جسم و جان شهر؛ گزارشی پر صلابت از سیاستبازیهای خانوادگی؛ جنگ و دیپلماسی؛ و کندوکاوی ...
پدرم
آن شب دیر به خانه آمدم. گفتند پدرم مرده است. تصویری به جای مانده از دوران کودکی در برابر چشمهایم ظاهر شد، پدرم با شلوارک و پاهای لاغرش، و این به شکلی دردناک درونم را میخراشید.
ساعت دوی بامدار به خانهاش رفتم تا برای آخرین بار ببینمش. گفتند:«توی اتاق است.» به اتاق رفتم. ساعتها بعد، نزدیک صبح، در مسیر بازگشت، خیابانهای ...