چوب به دست‌های ورزیل

میدان‌چه یک آبادی به نام ورزیل روبروی مسجد آبادی است با ایوان و سایه‌بانی که روی دو ستون ایستاده. در مسجد وسط ایوان قرار گرفته. با گل میخ‌های درشت و دو زنجیر به صورت دو قوس که از بالای در به طرفین در کوبیده‌اند. برای بستن دخیل و طلب نیاز. دو طرف مسجد به دو کوچه می‌رسد. دیوار کوچه دست راست آباد است و دیوار روبرویی کوچه چپ ریخته و پشت آن خرابه بزرگی است. چسبیده به ایوان سکوی چهارگوش بلندی است برای جار زدن. و هر وقت چارچی روی سکو می‌رود، سرش از بام مسجد بلندتر می‌ایستد. دو طرف میدان‌چه دو ساختمان قرینه است و در و پنجره کوچک دارد و یک در وسط دو پنجره، دو ردیف پله از دو طرف به هر دام از درها می‌رسد. هر پنجره بالای یک ردیف پله است. ساختمان‌ها خالی درها بسته و گرد و خاک گرفته است. از طرف جلوی صحنه یعنی از دو طرف ساختمان‌ها دو کوچه دیگر به میدان‌چه می‌رسد و میدان‌چه به صورت چهارراهی در می‌آید.