ریچل هر روز و هر شب سوار یک قطار میشود. هر روز روی ریلها حرکت میکند و از کنار خانههای گرم و نرم حومه شهر میگذرد. هر بار که قطار پشت چراغ خطر توقف میکند، ریچل میتواند زوجی را تماشا کند که روی ایوانشان صبحانه میخورند، او حتی کم کم احساس میکند آنها را میشناسد. اسمشان را گذاشته جس و جیسون، زندگی آنها، از دیدگاه ریچل بینقص است. درست مثل زندگیای که خودش داشت و از دست داد. و بعد، ریچل صحنه تکاندهندهای میبیند. او تا حرکت قطار فقط یک دقیقه فرصت دارد، اما همین یک دقیقه کافیست. حالا همه چیز عوض شده. ریچل که دیگر نمیتواند این راز را با خودش نگه دارد، میرود پیش پلیس. اما آیا ریچل واقعا همان قدر بیاساس حرف میزند که آنها فکر میکنند؟ او تحت بازجوییهای مکرر پلیس قرار میگیرد و زندگیاش به زندگی آدمهای درگیر این اتفاق گره میخورد. آیا او بیشتر از اینکه کمک کند، ضرر زده؟
