شعر
دعوت دوباره به ادامه دریا (گزینه شعر دوم)
خودخواه، خسته، بیشکیب. این. همه آن چیزی است. که از این جهان برایم باقی گذاشتهاند. با من مدارا کن، بعدها. دلت برایم تنگ خواهد شد.
پاس عطش
زایر مختار به میدان برگشت، پیرمردها بلند شدند. محسین لبههای کرد کش را کشید روی سینه، قدم بلندی برداشت انگار کار مهمی دارد گفت : یالا، یا خدا ،
الله کرم گفت اووف! همی فقط منتظر تو بود که بگی . اگر تو گفتی همین حالا میباره.
علییار گفت: تو یعنی نمیتری دهن میراث گشتهات 1 دقیقه ببندی؟
محسین گفت : ...
گزارش به نازادگان
در شعر... کلمه... کم نمیآورم.
اما شعر گاهی مرا به ساحتهایی میبرد.
که آنجا از دست کلمه کاری ساخته نیست.
در چنین شرایطی رو به خط میآورم.
رو به «نقش» رو به هر چه که.
شعر خواسته باشد.
همه چیز از یک «نقطه».
آغاز میشود.
همین اشاره بیاسم.
مرا با خودش میبرد.
و نیز انتهای هر کار.
باز یک نقطه ...
