من خود من هم می‌رقصم

بسیاری فقط شاعرند و به کندی هم می‌اندیشند و اصولا شاعر بودن آنان نیروی خود را از همین کندی اندیشیدن‌شان تامین می‌کند. اما کسانی هم هستند که بیشتر می‌اندیشند و گاهی هم به شعر روی می‌آورند و هانا آرنت بی‌تردید یکی از آنان است. همو که این گزاره گاستون باشلار را با شعرهایش نقض کرده است: «مگر هرگز توانسته‌اند و شده است که با اندیشه، شعر بگویند؟» چرا که هانا آرنت اندیش‌ورزی بود که توانست و شد که هم خوب بیندیشد و هم شعر خوب بگوید، یعنی بی‌آن ‌که داعیه شاعری داشته باشد، شاعر گران‌قدری باشد...