رمان ایرانی
قرار نبود
قصهای سراسر شور جوانی... داستانی که لحظه به لحظهاش یادگاری از اشتیاق به زندگی را یادآور میشود. عشق ورزیدن به لحظات قشنگ زندگی، همان است که در قلب هر انسانی شکوفاست و او را به زنده بودن و زندگی کردن بیشتر سوق میدهد. این داستان شما را با روزهای زیبای زندگی آشتی میدهد و دقایقتان را سرشار از شور و شعف میسازد.
لنورماند
آناستازیا دست پر از تتوی لورنزو را گرفته بود و میفشرد. لورنزو برای لحظهای چشمانش را بست و نفس عمیقی کشید. انگار کل حس آناستازیا را میفهمید. دوست داشت کمی خودش را عقب بکشد ولی چنان قدرتی در دست آناستازیا و برق نگاهش بود که او را از عقبنشینی منع میکرد. بیاختیار زمزمه کرد: ــ آناستازیا… آناستازیا که کمی از ...
