شبان بزرگ امید (زندگی و شعر سیاوش کسرایی)

در این دفتر از سلسله بررسی‌های خود در شعر فارسی عصر تجدد، به سروده‌های سیاوش کسرایی (1305 - 1374) پرداخته‌ام. کسرایی از اواخر دهه 1320 به حلقه شعر نیمایی راه یافت. او در دهه بعد، با نشر سروده‌هایی چند، و به ویژه با منظومه آرش کمانگیر (1338) به شهرت و اعتبار ادبی و فرهنگی رسید. کسرایی در صف پس از شاعران برجسته نیمایی، یعنی احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث، سهراب سپهری و فروغ فرخزاد، به عنوان شاعری با ذهنیت سیاسی - اجتماعی شناخته شده و مورد توجه قرار گرفته است.