رمان خارجی - خاور میانه
الیف شفق، نویسنده پرآوازه ترکیه، در «مرید معمار» داستانی حماسی و عاشقانه میآفریند که حدود یک قرن از دوران امپراتوری عثمانی را دربرمیگیرد. پسرکی دوازده ساله به نام جهان به عنوان رامکننده فیل وارد باغ وحش سلطنتی میشود و در کنار ماجراهایی که دارد، موفق میشود به عنوان شاگرد در کنار استاد سینان، معمار بزرگ دربار عثمانی، مشغول به کار شود و در ساخت برخی از باشکوهترین بناهای تاریخ سهیم گردد. «مرید معمار» داستانی است فراموش نشدنی و سرشار از خلاقیت هنرمندانه و تقابل بین علم و بنیادگرایی. داستانی مملو از شخصیتهای پویا، ماجراهای رازآلود و رگههایی قوی از عشق و سرمستی که در گوشه و کنار داستان خودنمایی میکند.
صفحه نویسنده
الیف شافاک
۴۱ رمان
الیف شافاک، نویسنده ترک-بریتانیایی، از چهرههای شناختهشده ادبیات و فرهنگ معاصر یا کلاسیک است. او در استراسبورگ فرانسه به دنیا آمد و نامش با بخشی از حافظه خوانندگان در زبانهای مختلف گره خورده است.
مسیر کاری او با نوشتن به ترکی و انگلیسی و پرداختن به هویتهای چندگانه شکل گرفت. همین مسیر باعث شد آثارش فقط یک تجربه سرگرمکننده نباشند و به تصویری از زمانه، جامعه و دغدغههای شخصی او تبدیل شوند.
شهرت او بیش از همه با «ملت عشق»، «حرامزاده استانبول» ...
دفتر خاطرات خیلی خصوصی من
الیف شافاک، یکی از مشهورترین نویسندگان معاصر ترکیه، در "دفتر خاطرات خیلی خصوصی من" ترکیبی بینظیر از طنز، گرما و بینش را به ارمغان میآورد. این کتاب لذتبخش، خوانندگان را به دنیای شخصیت جوان و با روحیهای به نام ساکیز ساردونیا میبرد که ماجراهای بازیگوش او هم بازتابی از کنجکاوی جوانی است و هم کاوشی ملایم در دنیای بزرگتر، گاهی ...
پنهان
اگر فقط به دیدههایت اکتفا کنی، تنها کرم را میبینی. کرم زشت است، نمیتواند توجه تو را به خود جلب کند. اگر بخواهی فراتر از ظاهر را ببینی، اگر پرده را کنار بزنی و با چشم دل نگاه بکنی، میتوانی پروانه را مقابل خود ببینی. پروانه زیباست، توجهات را جلب میکند. اگر با چشم دل ببینی عاشق پروانه نه، بلکه ...
ملت عشق
عشق به قدری غیر منتظره و بیملاحظه بر سر الا فرود آمد که انگار سنگی از ناکجاآباد درون برکه راکد زندگیاش پرتاب شده بود.
در این رمان شورانگیز و خلاقانه الیف شافاک نویسنده کتابهای پرفروش و پرخواننده ترکیه، دو داستان را به طور موازی پیش میبرد. در قرن سیزدهم، رومی شاعر و عارف، استاد معنوی خود، درویش خانه به دوش گمنامی ...
ملت عشق (پالتویی) گالینگور
خیلی وقت پیش بود. به دلم افتاد رمانی بنویسم. ملت عشق. جرئت نکردم بنویسمش. زبانم لال شد. نوک قلم کور. کفش آهنی پایم کردم. دنیا را گشتم. آدمهایی شناختم، قصههایی جمع کردم. چندین بهار از آن زمان گذشته کفشهای آهنی سوراخ شده، من اما هنوز خامم، هنوز هم در عشق همچو کودکان ناشی...