سلام، من کسی هستم که ایمیلهای تو رو میخونه و هم چنین، عاشقتم... بث و جنیفر میدانند که یک نفر ایمیلهای کاری آنها را زیر نظر دارد. (همه در محل کار این را میدانند. این یکی از قوانین شرکت است.) ولی این قضیه را جدی نمیگیرند. آنها هر روز برای یکدیگر ایمیلهای بیشماری میفرستند، ایمیلهای خندهدار و مضحک و در آنها از جزئیات زندگیشان برای همدیگر تعریف میکنند. در این مدت، لینکلن باورش نمیشود که کارش الان خواندن ایمیلهای دیگران است. وقتی برای شغل ماموریت امنیت اینترنتی شرکت درخواست کار داد، تصور میکرد کسی است که قرار است برای دستگاههای شرکت فایروال بسازد و هکرها را دور نگهدارد، نه اینکه وقتی هر دفعه یک خبرنگار ورزشی یک شوخی چندشآور را برای کس دیگری میفرستد، گزارش بنویسد! وقتی لینکلن به پیغامهای بث و جنیفر برخورد میکند، میداند که باید آنها را گزارش دهد، ولی نمیتواند جلوی خودش را بگیرد تا محسور داستانهای آنها نشود. زمانی که لینکلن متوجه میشود عاشق بث شده، برای معرفی کردن خودش خیلی دیر شده است. چه حرفی برای گفتن دارد...؟
