رمان خارجی - اسپانیا
و این تمام ماجراست، دوستان. افسانه با باد در سراسر پایتخت پیچید، بر بال باد سال 68 نشست و در میان جان به در بردگان و مردگان بر سر زبانها افتاد. حالا دیگر همه میدانند در روزی که نظامیان استقلال دانشگاه را زیر پا نهادند، در آن سال زیبا و مصیبتبار، زنی در دانشگاه تنها مانده بود... به زندگی بازگشتم، اما چیزی از دست رفته بود، آنچه دیده بودم از دست رفته بود...
صفحه نویسنده
روبرتو بولانیو
۲۳ رمان
روبرتو بولانیو، نویسنده و شاعر شیلیایی است و نامش با آثاری شناخته میشود که به ادبیات، خشونت، تبعید، جستوجو و نسل گمشده نزدیکاند. در معرفی او، بهتر است به جای جملههای کلیشهای، به همان کیفیتی نگاه کنیم که خواننده را به کتابهایش برمیگرداند.
مسیر کار او نشان میدهد ادبیات همیشه یک شکل ندارد. گاهی از فانتزی و هیجان میآید، گاهی از نمایش و تجربه اجتماعی، و گاهی از رمانهای پرخوانندهای که بیواسطه با مخاطب حرف میزنند.
از آثار یا زمینههای شناختهشده او ...
شبهنگام در شیلی
شبهنگام در شیلی روایتی است از مرور خاطرات اعتراف گونهی کشیش و شاعری شیلیایی در بستر مرگ. رورتو بولانیو، نویسندهی کتاب، در ذهن قهرمان شکستخوردهی داستانش، سفری اودیسهوار را در دنیای ادبیات جهان میآغازد و به بهانهی روایت زندگی شاعری جوان، تاریخ ادبیات جهان و شیلی را از آغاز تا دوران دیکتاتوری پینوشه میکاود. شبهنگام در شیلی نخستین رمانی است ...
گورهای گاوچران
«گورهای گاوچران» بهعنوان گوهری ادبی از اعماق استعداد انقلابی روبرتو بولانیو ظاهر میشود و به خوانندگان نگاهی اجمالی به تخیل بیحدوحصر یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان زمان ما ارائه میدهد. این کتاب شمال سه داستان میشود. در این سه داستان، بولانیو توانایی قابلتوجه خود را در بیرون کشیدن روایتهای پیچیده از هرج و مرج واقعیت به نمایش میگذارد و جایپای پاکنشدنیای ...
ستاره دوردست
اکثر ما آنجا زیاد حرف میزدند، نه فقط درباره شعر، که از سیاست، سفر (کمتر کسی از جمع ما میدانست سفرهای ما به چه چیز شبیه خواهد بود)، نقاشی، معماری، عکاسی، انقلاب و مبارزه مسلحانهای که خیال میکردیم طلیعه زندگی تازه و دورانی تازه خواهد بود، برای اکثر ما مثل رویا بود، یا درستترش آن که کلیدی بود که در ...
موسیو پن
خوابیدم، اگر اسم آن لرزیدن را بشود گذاشت خوابیدن، در هزار تویی با سقفی کوتاه و خاکستری و سفید، هزارتویی که از نظر معماری یادآور کلینیک آرگو بود با آن راهروهای تودرتوش؛ گاهی راهروهای خواب پهنتر بودند و تا بینهایت ادامه داشتند و گاهی باریکتر بودند، مثل دالانهایی در هم پیچیده؛ تکانها و نالههایی که به خاطرشان از خواب میپریدم ...