رمان خارجی
این کتاب بار دیگر هنر اروین یالوم را در بیان داستان و البته آموزش مطالبی کلیدی ـ چه به متخصصان رشتههای رواندرمانی و چه هر کسی که این کتاب را در دست میگیرد ـ به تصویر میکشد، اما آنچه به نظر مهمتر میرسد، مصاحبهایست که در انتهای این داستان ضمیمه شده است...
صفحه نویسنده
اروین یالوم
۱۸ رمان
اروین یالوم، روانپزشک و نویسنده آمریکایی است و نامش با آثاری شناخته میشود که به مرگ، عشق، اضطراب، رواندرمانی و فلسفه نزدیکاند. زندگی و کار او نشان میدهد ادبیات چطور میتواند از تجربهای شخصی، تاریخی یا فرهنگی به روایتی ماندگار برسد.
مسیر نویسندگی او با توجه به انسان و موقعیت شکل گرفته است. در آثارش شخصیتها فقط برای پیش بردن ماجرا نیستند؛ آنها با ترس، آرزو، شکست، ایمان یا انتخابهایی روبهرو میشوند که به متن عمق میدهد.
از آثار یا زمینههای شناختهشده ...
من شدن (خاطرات 1 روانپزشک)
اروین د. یالوم که همیشه زندگی دیگران را واکاوی کرده است، در من شدن، خاطراتی که سال‌ها منتظرش بودیم، نگاه درمانگرانه‌اش را به خودش معطوف کرده است و روابطی که خودش را شکل داده‌اند و آثار خلاقه‌ای را که معروف‌اش کرده‌اند، می‌کاود. یالوم از کارهای انقلابی‌اش در روان‌درمانی گروهی می‌گوید، از اینکه چطور توانست بهترین مجری روان‌درمانی اگزیستانسیال شود که ...
مخلوقات 1 روز
در این مجموعه داستانی که مدتها انتظارش را میکشیدیم، اروین د،یالوم روانشناس مشهور، درگیریهای بیمارانش و همچنین درگیریهای خودش ـ را در مواجهه با دو چالش بزرگ وجودی توصیف میکند. این دو چالش عبارتند از:چگونه زندگی معناداری داشته باشیم و چگونه با پایان اجتنابناپذیر آن کنار بیاییم. در این داستانها ما با افراد مختلفی ملاقات میکنیم: پرستانی زنی که در ...
زندگی این بود؟ چه بهتر دوباره! خاطرات 1 روانپزشک (به خود رسیدن)
افرادی در این دنیا هستند که در حلقه سرشت جهان، شکاف ایجاد میکنند! وجود این افراد چنان سرشار از بودگیست، که پیش از موجودیت و پس از موجودیت یافتنشان، دو جهان متفاوت را شامل میشود.
اروین دی. یالوم، روانپزشک هستیگرای آمریکایی یکی از همانهاست؛ اویی که در قید حیاتاش چنان از خودش وجود میتراود، که جهان منتظر مرگاش نمیماند تا ارزش ...
درمان شوپنهاور
... میخواستم نه تنها قهرمان داستان من با مرگ خویش کنار بیاید، بلکه به مراجعان خود نیز کمک کند تا با مرگ مواجه شوند. دلیل انتخاب و معرفی موضوع مرگ در فرایند رواندرمانی به سالهایی باز میگردد که با بیماران سرطانی درمانناپذیر کار میکردم. بیماران زیادی را دیدم که در مواجهه با مرگ پژمرده نشدند، بلکه برعکس دچار تغییراتی اساسی ...
دروغگویی روی مبل
ارنست رواندرمانگری بود که به کارش عشق میورزید. بیمارانش هر روز او را به خصوصیترین اتاقهای زندگیشان دعوت میکردند. و او هر روز آنها را تسلی میداد، تیمارشان میکرد و ناامیدی را از آنها دور میکرد... کسی که به کارش عشق میورزد، خوش شانس است. ارنست احساس خوش شانسی میکرد. البته چیزی بیش از خوش شانسی، او احساس خوشبختی میکرد... ...