رمان خارجی - فرانسه
ماه عسل
با صدای: احسان چریکی «ماه عسل» یک جستجو است: یک معمای پیچیده. اما بالاتر از همه میتواند تاملی بر فریبها و دامهای حافظه باشد. مودیانو در این کتاب جهانی را به تصویر میکشد که مبهم و پیچیده است، جهانی آکنده از عدم قطعیت که نمیشود از دست آن خلاص شد. «ماه عسل» داستانی است در جستجوی هویت... گوش دادن به کتاب سخنگو برای زندگی پرمشغلهی امروز یک ضرورت است. زمان رفت و آمد به محل کار، هنگام رانندگی، قدم زدن، حین انجام کارهای روزمره، پیش از خواب و... کتاب بشنوید. مدت: 259 دقیقه قالببندی: mp3
صفحه نویسنده
پاتریک مدیانو
۲۴ رمان
پاتریک مدیانو نویسنده فرانسوی و برنده جایزه نوبل ادبیات است. او در بولونی-بیانکور، نزدیک پاریس، به دنیا آمد و بخش مهمی از آثارش به حافظه، اشغال فرانسه و سایههای مبهم گذشته میپردازد.
مدیانو نویسنده فراموشیها و ردهای کمرنگ است. شخصیتهای او اغلب دنبال نامی گمشده، نشانی قدیمی، هویتی نامطمئن یا گذشتهای نیمهپاکشده میگردند.
رمانهایی مانند «خیابان بوتیکهای خاموش» و «دورا برودر» نمونههایی از جهان او هستند؛ جهانی که در آن پاریس فقط شهر نیست، دفترچهای پر از آدرس، سکوت و رازهای تاریخی ...
تا در محله گم نشوی
برای اینکه در محله گم نشوی تکهای از پازل مودیانو است. هر رمان تازه مودیانو 1 اتفاق است. نه تنها به خاطر وجهه ادبی نویسندهاش، بلکه آثار او پازلی است که هر تکه آن شبیه تکه دیگری است ولی در عین حال تکهها با هم ممزوج نمیشوند و میگذارند تا خواننده کمبه کم تابلوی درونی نویسنده را حدس بزند. ...
تصادف شبانه
یادم میآید بعدازظهر یک روز بارانی، مردی با بارانی گاباردین خاکستری و تهریش، برگههایی در کارتیهلاتن پخش میکرد. توی آن برگهها پرسشنامهای بود که مربوط میشد به یک تحقیق در مورد جوانی. سوالها به نظرم عجیب میآمدند: ساختار خانوادگی شما چگونه بوده است؟ جواب داده بودم: ساختاری نداشتهام. خودتان فکر میکنید پسر (یا دختر) خوبی برای والدیتان هستید؟ هیچوقت پسر ...
ناشناختهماندگان
مدیانو با شرح داستان از زبان اول شخص در روح 3 دختر جوان نفوذ کرده و ما را با ترسها، دردها و آرزوهای آنها آشنا کرده است. همان ترسها و دردها و آرزوهایی که برای کسانی که بر سر راه این دختران قرار می گیرند، ناشناخته است و همین ناشناخته ماندن است که ممکن است نطفهی فاجعه را در خود ...
سیرکی که میگذرد
در میدان شاتله میخواست سوار مترو شود. درست زمان شلوغی مترو بود. نزدیک در خروجی واگن، چسبیده به هم ایستاده بودیم. در هر ایستگاه مسافران تازه دوباره سوار میشدیم. سرش را روی شانهام گذاشت و با لبخندی گفت: «هیچکس تو این شلوغی نمیتواند پیدایمان کند.»
در ایستگاه گاردونور با موج مسافرانی همراه شده بودیم که طرف قطارهای حومه شهر سرازیر میشدند. ...