نمایشنامه و فیلمنامه
نمایشنامهی ”تبعیدیها“ نخستینبار در مه 1918 منتشر شد، نمایشنامهای که در زمان انتشارش چندان مورد توجه قرار نگرفت: عدهای آن را تنها تقلیدی از آثار ایبسن میدانستند و عدهای با مقایسهی این نمایشنامه با دو رمان جویس، ”اولیس” و ”پرترهای از مرد هنرمند در جوانی”، آن را اثری نهچندان جویسی قلمداد میکردند و عدهای نیز آن را ”زننده” یافتند. ویلیام باتلر ییتس از قبول این نمایشنامه برای اجرا در تئاتر ابی امتناع کرد و متن برای دیدار صحنه چهل و دو سال انتظار کشید: تنها پس از اجرای هارولد پینتر از این نمایشنامه به سال 1970 در لندن بود که توجه بیشتری به آن جلب شد.
صفحه نویسنده
جیمز جویس
۱۶ رمان
جیمز جویس، نویسنده ایرلندی است و نامش با آثاری شناخته میشود که به زبان، شهر، ذهن، حافظه و فرم مدرن نزدیکاند. در معرفی او، بهتر است به جای جملههای کلیشهای، به همان کیفیتی نگاه کنیم که خواننده را به کتابهایش برمیگرداند.
مسیر کار او نشان میدهد ادبیات همیشه یک شکل ندارد. گاهی از فانتزی و هیجان میآید، گاهی از نمایش و تجربه اجتماعی، و گاهی از رمانهای پرخوانندهای که بیواسطه با مخاطب حرف میزنند.
از آثار یا زمینههای شناختهشده او میتوان به ...
دو دلاور
داستان کوتاه «دو دلاور» نوشتهی جیمز جویس، نخستین بار در سال ۱۹۱۴ به عنوان بخشی از مجموعهی دوبلینیها منتشر شد و نمونهای شاخص از نگاه نقادانهی او به زندگی روزمره در دوبلین اوایل قرن بیستم به شمار میآید. این داستان در ظاهر روایتی ساده از دو مرد است که عصر یکشنبهای را در خیابانهای دوبلین سپری میکنند، اما در لایههای ...
اندکی ابر
یک جمله از اشعار بایرون که روی میز بود او را به خود جلب کرد. در حالی که مواظب بود کودک بیدار نشود کتاب را با احتیاط با دست چپ باز کرد و شروع به خواندن اولین شعر آن کرد:
«بادی نیست
بعدازظهر است و یاس و نومیدی
زفیر است که به بیشه میتازد...
عاشق خواهم ماند
تا آندم که بازگردم و
آرامگاه مارگارت خویش
و ...
ابری کوچک
کتاب «ابری کوچک» نوشته جیمز جویس یکی از داستانهای کوتاه شاخص مجموعه «دوبلینیها» است؛ مجموعهای شامل پانزده داستان که نخستین بار در سال ۱۹۱۴ منتشر شد و تصویری واقعگرایانه از زندگی مردم دوبلین در اوایل قرن بیستم ارائه میدهد. جویس در این مجموعه به تجربههای روزمره انسانها، روابط خانوادگی، فشارهای اجتماعی، تاریخ ایرلند و احساس ایستایی و رکود میپردازد. «ابری ...
مردگان
جیمز جویس، واژه تجلی را برای لحظه مکاشفه بکار میبرد، که معمولا مقارن پایان داستان میآید و دریافت و آگاهی را تسریع میکند، و نحوه برداشتها و وقایع را تغییر میدهد. غالبا جرقه واقعی ساده یا معمولی چنین لحظهای را ایجاد میکند، این لحظه پایانی که جویس از آن به عنوان تجلی یاد میبرد در داستانهای کوتاه و بلند جویس ...