خودم را می‌سفرم (خاطرات مصاحبه ساموئل دوک با ژولیا کریستوا)

عباس کیارستمی بر این باور بود که اگر موضوعی را خوب فهمیده باشیم، می‌توانیم آن را در دو کلمه خلاصه کنیم. اندیشه ژولیا کریستوا را نیز به رغم وسعت و پیچیدگی‌اش، می‌توان در دو واژه خلاصه کرد: «متفاوت اندیشیدن.» کریستوا همه باورهای جاافتاده ما را به پرسش می‌گیرد و به ما می‌آموزد تنها در «خوانش متفاوت» است که می‌توان به سرزمین‌های ناشناخته «سفر» کرد و «شناخت» به معنای هستی‌شناسانه آن را تجربه کرد. «سفر» از آن دست واژه‌هایی است که «بودن» کریستوا را تعریف می‌کند و تصادفی نیست که او در «خودم می‌سفرم» به تمامی جنبه‌های «بودن» خود پرداخته است. «وطن» کریستوا همان «اقلیم سفر» است و سفر برای او سفر به جغرفیای نامحدود و بدون مرز متفاوت اندیشیدن و متفاوت زیستن است. کتاب حاضر دعوتی است برای هم‌سفری...