بخش اصلی زندگی چیزهایی است که کمتر از آنها حرف زده میشود. نیاوردهاند که... متشکل از بیست داستان کوتاه واقعگرا است که هرکدام بهنوعی یکی از دردهای اجتماعی ایرانیان را بازگو میکنند. زبان نویسنده ساده، به دور از تکلف و صمیمانه است. شکل روایت در هر داستان با دیگری تفاوت دارد. گاهی از زبان راوی اول شخص، خستگیها و سرخوردگیها را میشنویم، لحظهای دیگر راوی دانای کل داستان ماجرایی فراجسنیتی را برایمان بازگو میکند و گاه معضلی جهانی را به چالش میکشد.
سیامو (مجموعه داستان کوتاه)
شده بخوابی طاقباز و زل بزنی به گوشة سقف که ترک برداشته و دیوار را شقه کرده است؟ بخوابی و چشمهات همان گله جا را ببیند و یکی بگوید:
«تابستون خونه را نقاشی کنیم؟»
نه، نشده است. وقتی هم که مینشینی، هی موهای زیر ابروی زنها را برمیداری که از صبح تا شب صداشان مغزم را میخراشد. صدای آنها و این هوهو ...
گورچین
آینهها را دوست ندارد؛ اما همیشه اسیرشان میشود. کسی توی آینه هست که همان نگاه اول گیرش نمیاندازد. از روزی که مارال با مهری به خانه آمد، کسی نشست تو آینههای دور و بر صفا. صورتش را خوب نمیبیند. چیزی محو است با چشمهایی که زل میزنند به صفا. زل میزنند به سیاهی چشمهاش، که دیگر برقی ندارند. این روزها ...