کتاب نی مه در شرجی اثری داستانی است که با الهام از وقایع تاریخی جنوب ایران، بهویژه نبردهای مردم تنگستان و بوشهر با نیروهای انگلیسی، نوشته شده است. سیدعباس حسینی مقدم در این کتاب، با بهرهگیری از عناصر بومی و زبان محلی، روایتی از زندگی، مبارزه و رنج مردم جنوب را به تصویر کشیده است. داستان در دورهای پرآشوب از تاریخ ایران میگذرد؛ زمانی که استعمارگران برای تسلط بر خلیج فارس و منابع آن، به سرزمینهای جنوبی ایران یورش میبرند. ساختار کتاب بر پایهی روایتهای پیوسته و شخصیتپردازیهای ملموس شکل گرفته و با تمرکز بر خانوادهای بوشهری و شخصیتهایی چون یحیا، میرزا طاهر و جلیلو، فرازونشیبهای زندگی در آن دوران را بازتاب میدهد. سیدعباس حسینی مقدم در رمان نی مه در شرجی، علاوهبر پرداختن به مقاومت و ایستادگی، به روابط انسانی، حسادت، وفاداری و خیانت نیز میپردازد و تصویری متفاوت از جامعهی جنوب ایران ارائه میدهد.