بچه جوادیه داستان یک محله نیست؛ داستان یک اسطورهی محلی است. «حسن گوسفندی» شخصیتی است که هرکس در جوادیه تهران چیزی دربارهاش شنیده، اما هیچکس او را کامل نمیشناسد. فرهاد جم در این کتاب با زبانی زنده، کوچهپسکوچههای جنوب شهر را دوباره زنده میکند و از خلال روایت آدمهای مختلف پیرمردها، جوانها، کاسبها، خلافکارها، همسایهها پازلی میسازد از مردی که حضورش سایه انداخته بر زندگی همه. این کتاب مجموعهای از نگاههای گوناگون است؛ هر روایت بخشی از حقیقت را آشکار میکند و بخشی را پنهان نگه میدارد. خواننده به تدریج درمییابد که «حسن گوسفندی» فقط یک فرد نیست؛ یک نماد است: نماد ترسها، قهرمانیها، خشمها و رویاهای نسلهایی که در جوادیه بزرگ شدند
مرد همهچیزدان (مجموعه داستانهای کوتاه)
مرد عجیبی بود. با آن کلاه شاپو و پالتوی مشکی بلندی که رسما چند سایز برایش بزرگ بود و به تنش زار میزد. منم که حساس به سر و وضع و لباس و تیپ. مرد پالتوپوش سعی میکرد جدی باشد. تند تند با دستها و چشم و ابروهایش دستور میداد؛ همه هم به شدت مطیع دستورات او بودند. انگار همه ...