دیگر در من توان ادامه دادن نمانده. من سالهای بسیاری با روح بیجانم زیستهام، بسی با غمهای افزون خندیدهام و به ساز روزگاران با تنی خسته رقصیدهام. حال چه میتوان کرد؟ آیا بنشینم و تماشا کنم؟ آیا زمان کافی برای تماشا کردنت باقی مانده؟