«کنجکاو مثل آلبرت اینشتین» نوشتهی برد ملتزر جلد دیگری از مجموعهی «آدمهای معمولی دنیا را تغییر میدهند» است. این مجموعه با زبانی ساده و روان داستان زندگی آدمهایی را روایت میکند که کودکی معمولی و سادهای داشتند، اما با سختکوشی و جسارت به قهرمانان بزرگ و معروفی تبدیل شدند که جهان را تغییر دادند و الهامبخش کودکان بسیاری در سرتاسر جهان شدند. داستان زندگی این قهرمانان در این مجموعه با سادگی و صمیمیت روایت شده و مخاطب را با افتوخیزها و دستاوردهای زندگی آنها همراه میکند. نویسندهی این مجموعه معتقد است که این مجموعه فقط یک مجموعهکتاب نیست، بلکه رویای ماست برای دختران و پسرانمان. رویایی برای همهی ما که نیاز به دیدن قدرت یک فرد معمولی داریم؛ قدرتی که درون هر یک از ما وجود دارد. ما با هم ارتشی از کودکان باهوش را میسازیم و آنها را با درسهای شفقت، مهربانی و عدالت مسلح میکنیم. «کنجکاو مثل آلبرت اینشتین» دربارهی داستان زندگی یکی از بزرگترین دانشمندان جهان است؛ مردی که خیلی فکر میکرد. داستان از زبان خود انیشتین روایت میشود. او میگوید: «من در طول زندگیام همیشه در حال فکر کردن بودم، همیشه در حال سوال کردن. اما مهمترین چیزی که پرسیدم این بود: چرا؟ من آلبرت انیشتین هستم و دست از کنجکاوی برنخواهم داشت.» آلبرت هر چند خیلی دیر زبان باز کرد، اما از همان کودکی سوالهای عجیب میپرسید و کارهایش را به شیوهای عجیب انجام میداد. انیشتین با طرح پرسشهایی کودکانه دربارهی قطبنما کارش را شروع کرد و سرانجام عمیقترین اسرار جهان را آشکار ساخت. نظریهپرداز نسبیت خاص و عام، دیدگاه بشر را نسبت به فضا، زمان و گرانش متحول کرد. میراث او نهتنها در معادلات ریاضی و نظریات فیزیکی، بلکه در روح پرسشگر و جستوجوگری که به دیگران آموخت، جاودانه است. او از ۱۲ سالگی شروع به خودآموزی جبر و هندسه اقلیدسی در طول یک تابستان کرد و در همان سن بهصورتی مستقل، اثباتی اختصاصی برای قضیهی فیثاغورس کشف کرد. او کارهایی میکرد که به پشتکار و صبر زیادی نیاز داشت و هیچگاه از فکر کردن و کنجکاوی دست برنداشت. او آنقدر فکر کرد و فکر کرد تا به نظریههای مهمی در فیزیک دست یافت. اینشتین بهخاطر خدماتش در زمینهی فیزیک نظری موفق به کسب جایزه نوبل در سال ۱۹۲۱ شد. او به مسائل اجتماعی و سیاسی نیز توجه داشت و مخالف گسترش سلاحهای هستهای بود. «کنجکاو مثل آلبرت اینشتین» کتابی الهامبخش است که به کودکان میآموزد که همیشه کنجکاو باشند و بپرسند «چرا» و از متفاوت بودن نترسند.