کتاب «مادرمردههای بروکلین» نوشتهی جاناتان لیتم رمانی در ژانر نوآر مدرن است که نخستینبار در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. این اثر با محوریت یک راوی مبتلا به سندروم تورت، ساختاری متفاوت از روایتهای کارآگاهی کلاسیک ارائه میدهد. داستان با تمرکز بر زندگی لیونل اسروگ شکل میگیرد؛ مردی یتیم که از کودکی در یتیمخانه بزرگ شده و بعدها تحت سرپرستی فرانک مینه، رئیس یک گروه کوچک تحقیقات خصوصی وارد جهان زیرزمینی بروکلین میشود. نویسنده در این رمان تلاش میکند همزمان دو مسیر را پیش ببرد: پیشروی یک پروندهی جنایی و نمایش فضای ذهنی فردی که با تیکهای ناگهانی و اجبارهای رفتاری زندگی میکند. ساختار روایت بر پایهی جستوجوی لیونل برای یافتن قاتل فرانک مینه بنا شده است. پس از قتل مرموز فرانک، اعضای گروه در موقعیتی مبهم قرار میگیرند و لیونل بیش از پیش درگیر حقیقتجویی میشود. در این بخشها رمان از عناصر کلاسیک ژانر نوار مانند فضای شهری تاریک، روابط پنهان و فساد سازمانیافته استفاده میکند. مسیر حرکت لیونل او را با گروههای مافیایی محلی، سرمایهداران بانفوذ و شبکههایی مواجه میکند که در توسعهی شهری و معاملات مشکوک نقش دارند. همین برخوردها چارچوب اصلی تعلیق و پیشبرد داستان را شکل میدهد. روایت اولشخص به خواننده امکان میدهد تجربهی زبانی و رفتاری سندروم تورت را از درون مشاهده کند. این ویژگی متن را از منظر فرم نیز متمایز میسازد؛ زیرا زبان روایت با پرشهای ناگهانی، تکرار واژهها و جملاتی همراه است که بازتاب مستقیم وضعیت عصبی شخصیت اصلی به حساب میآید. همین ویژگی لحن روایت را مشخص و باورپذیر میکند و در عین حال به شکلگیری تمهایی مانند هویت، کنترل، اضطراب و تلاش برای حفظ نظم در شرایط آشفته کمک میکند.