حس معصوم کودکی همیشه در ناخودآگاه ما هست و گرچه به مرور بلوغ و گذر عمر، آرام آرام زیر لایههای نامحسوس روانیمان میخزد اما هرگز معدوم نمیشود و اگر با زنگار پلیدیها مکدر نگردد همواره مهمترین بخش هستی آگاهانه ما یعنی "یادمان ازلی روح" را در خود حفظ می کند، یادمانی که در احوالات بعدی و ناملایمات زندگی چون فانوسی در پس حواسمان میدرخشد تا مأوای رویایمان را در دریای ظلمت زندگی گم نکنیم، در سایههای فژاک جنگل پلیدی مردمان و راه بردن دوباره به سوی ملکوت کودکی، نور بهشتی یا مهر مادرانه آن بهروزیهای فراتر از آرزو. این داستان سفری پربار است در آفرینش این معنای مألوف.
گوته و پادشاهی ادبیات آلمان
در مقالات این کتاب (که به گزینش مترجم انجام گرفته است) افراد نخبه و معاصر گوته هرکدام با نگاه شخصی خود عظمت روح، ادبیات و نبوغ او را مورد رصدی گذرا قرار دادهاند بهخصوص یوهان پیتر اکرمان که بهطرزی مجاهدانه پس از انس چندینساله با گوته و در ده سال پایانی عمر او شاهکاری چون "گفتوگوها با گوته" را خلق ...
