جوهره ی نزار قبانی آمیخته به عشق است و عشق، هستی و شعری نزار را تشکیل می دهد. این عشق اگرچه در نگاه اول در یک طیف نور روشنایی بخش دیده می شود، در باطن طیف های متفاوتی دارد چون عشق به انسانیت، عشق به وطن و عشق به زیبایی که در عشق به خوب رویان متبلور شده است. و این عشق برای درک ظهور و بروز طیف های گوناگونش همچون تجزیه ی نور خورشید تابیده به منشور، نیاز به منشور تیزبین شناخت دارد تا طیف هایش هویدا و قابل دیدن شود.
الفبای یاسمنها
نزار قبانی، شاعریست که چراغ شعرش هرگز خاموش نمیشود، زیرا شعر نزد او آنگونه که خودش گفته بود: چراغیست سبز و گلی نوشکفته در دل که شمیم عشق از آن میتراود. او شاعری بود که دنیا و زندگیاش را با الفبای عشق ترسیم کرد و با اینکه در 30 آوریل 1998چشم از جهان فرو بست، اما شعرهایش همچنان به زبانهای ...
