رمان با یک نامه آغاز می شود. نامه ای از اسماعیل به دوستی درباره ی دوست دیگری که خودش را کشته و وصیت کرده چیزی را به دست لیلا حاتمی برسانند. مردی که در گذشته ای دور پنهان شده و با این روند به تدریج پای آدم هایی میان می آید که هر کدام به نحوی به ماجرا ارتباط دارند. رمان سعید محسنی قصه گوست و پیش رونده. مکثی ندارد و مدام در حال ارجاع است به وقایع امروز ما و تأثیرش بر سرگذشت قهرمان ها. او تبحر خاصی در کنار هم گذاشتن شخصیت های فرعی ای دارد که اصلا گمان نمی رود در داستان نقشی داشته باشند و در نهایت این مرگ است که موتور محرک رمان او می شود. مرگی که در ابتدا چونان یک خبر کم ارزش به حساب می آید و بعد بسیاری را درگیر چیستی خود می کند .
دختری که خودش را خورد
تنهایی. اگر چه این مدت آرزوی این را داشتم که مدتی تنها باشم، اما این تنهایی فقط وقتی برایم شیرین بود که با طاووس قهر بودم. توی انباری ساعتها در تنهایی مینشستم و سیگار میکشیدم، اما صدای شیر آب میآمد. صدای ظرف شستن طاووس یا ماشین لباسشویی که هور میکشید یا نعرهی جاروبرقی... آن شب طاووس خانه نبود، فمیدم از ...
نهنگی که یونس را خورد هنوز زنده است
تازهترین رمانِ سعید محسنی نامی عجیب دارد، نهنگی که یونس را خورد هنوز زنده است. این عجیب بودن در بافت رمان نیز چنان جا گرفته که ما را با رمانی متفاوت روبهرو میکند. محسنی که کتابِ قبلیاش، دختری که خودش را خورد، با اقبالِ خوبی روبهرو شد در این رمان زبانِ طنزآلود و رواییاش را حفظ کرده و درباره مردی ...