کتاب «دودمان»، سرودهی «محمود دولتآبادی» و توسط انتشارات «چشمه» منتشر شده است. داستان این کتاب از شخصیت اصلی به نام جوباری آغاز میشود. جوباری، یک ارباب قدیمی است که در زمانی که ظلم و تبعیض نسبت به رعایا رواج داشت، خود را به نسبت به یکی از پسرانش، که اکنون جای او را گرفته، بهترین شکل نشان داده و ملایمترین رفتار را به او داشته است. با این حال، حالا او شاهد آن است که پسرش به طور غیرعادی ظلم به رعایا را ادامه میدهد و پدرش به ترس از عواقب این رفتارها، فرار میگیرد و به تهران میپناهد. او در تهران زندگی مخفی و در انزوا را برگزیده و از هویتاش پنهانی میکند. اما با این همه تلاش، جوباری مدام احساس مضطربی دارد و سایهی ترس به او همراهی میکند. کتاب «دودمان» با ورود جوباری به تهران و برخورد اتفاقی او با تظاهرکنندگان آغاز میشود. در حالی که جوباری تلاش دارد که به سرعت از میان جمعیت تظاهرات گذر کند، ناخودآگاه با گروهی از تظاهرکنندگان برخورد میکند و بازداشت میشود. این اتفاق، شروعی تازه در داستان است و از آنجا به بعد کتاب «دودمان» به داستان گستردهتری تبدیل میشود. در ادامه کتاب، ما شاهد باز شدن داستان از دیدگاه افراد دیگر و نقشآفرینی آنها در این داستان هستیم. این کتاب، همچون بسیاری از آثار دولتآبادی، جامعهشناسی قوی دارد و انسانهای مختلف با شخصیتها و زندگیهای متنوع، در آن حضور دارند. این اثر به معرفی موضوعات متعددی همچون روشنفکری و عامی، ارتباطات بین ارباب و رعیت، مفهوم ظلم و عدالت، از دیدگاه انسانشناسی و جامعهشناسی میپردازد. برخلاف داستانهای معمول، «دودمان» تعداد زیادی شخصیت دارد که هرکدام از زوایای مختلفی به داستان افزوده و درون شخصیتها و تاریکیهای نهان ذهن آنها نفوذ میکند. این کتاب با دقت نگاهی به اضطرابها و ترسهای انسانی مختلف دارد و تلاش دارد نوری به این اضطرابها و ترسها پرتاب کند و آنها را مورد بررسی قرار دهد.
