کتاب «۱۳۱۲: در میان اولتراها» نوشته جیمز مونتاگیو، روزنامهنگار بریتانیایی حوزه فوتبال و سیاست یکی از جامعترین گزارشهای میدانی درباره جنبش اولتراس به شمار میرود. مونتاگیو با بهرهگیری از سالها تجربه خبرنگاری و دسترسی مستقیم به گروههای هواداری، تلاش کرده تصویری دقیق از چگونگی شکلگیری و گسترش این پدیده ارائه دهد. عدد ۱۳۱۲ در عنوان کتاب اشاره به کد ACAB دارد که نقش نمادین در فرهنگ ضدسیستمی اولتراها ایفا میکند و بخش مهمی از هویت آنها را نشان میدهد. نویسنده ریشههای تاریخی اولتراس را بررسی میکند و به نقش اروپا، بهویژه ایتالیا در دوران پس از جنگ جهانی دوم اشاره دارد. او سپس نشان میدهد چگونه این فرهنگ از ورزشگاههای محلی به عرصههای بینالمللی راه یافت و در کشورهایی مانند برزیل، روسیه، آرژانتین و حتی مناطق جنوب شرق آسیا گسترش پیدا کرد. این روند نشان میدهد اولتراس تنها یک گروه هواداری منسجم نیست، بلکه جنبشی سازمانیافته است که ساختار درونی، رهبران مشخص و اهداف ایدئولوژیک دارد. حضور پررنگ آنها در استادیومها با نمادهای بصری، شعارهای دستهجمعی و وفاداری به تیمها همراه است، اما کتاب تاکید میکند که این جنبش ابعاد سیاسی و اجتماعی گستردهتری نیز دارد. مونتاگیو در ادامه به نقش اولتراس در سیاست پرداخته و نمونههایی از مشارکت این گروهها در اعتراضات مدنی، انقلابها و جنگهای منطقهای مثل میدان اوکراین و درگیریهای بالکان را مطرح میکند. این نکته نشان میدهد که اولتراس صرفا جنبش هواداری نیست و میتواند به ابزار قدرت تبدیل شود. در عین حال نویسنده تلاش کرده تصویری بیطرفانه ارائه دهد و به وجوه مثبت و منفی این جنبش بپردازد. از یک سو، فعالیتهایی مثل کمک به پناهندگان، مبارزه با نژادپرستی و سازماندهی کمکهای مردمی دیده میشود و از سوی دیگر موضوعاتی مثل خشونت، جرم سازمانیافته و ملیگرایی افراطی نیز مطرح میگردد. زبان کتاب ترکیبی از روایتگری و تحلیل است که آن را برای علاقهمندان به فوتبال، جامعهشناسی و مطالعات سیاسی مناسب میکند. مونتاگیو در سفر به بیش از ۲۵ کشور با اعضای اولتراس مصاحبه کرده و روایتهایی از پشت صحنه استادیومها ارائه میدهد. این رویکرد باعث شده کتاب «۱۳۱۲» نه تنها مستند باشد بلکه اطلاعات دستاول و کمتر منتشرشده درباره این گروهها را در اختیار خواننده قرار دهد.