حامیپروری، یکی از عجیبترین پارادوکسهای سیاسی معاصر است. حاکم یا علنا رانت را در میان طرفدارانش توزیع میکند و یا با چشمپوشی قضایی نسبت به حامیان، عرصه فساد مالی را برای ایشان مهیا میسازد. اگرچه حاکم در اندیشه ساختن حلقه وفادار برای خود است، اما در واقعیت در حال ناامید کردن مردم از حکومت است. بنابراین حامیپروری را میتوان شمشیری دو سویه دید؛ هم حامی جذب میکند و هم تنفر ایجاد میکند... هرچند، روز مبادا که فرا برسد، این شمشیر تنها یک چیز را میبرد؛ گردن حاکم را!!