در روزگاری که جریان روشنفکری ایرانی میان بازتولید گذشته و انفعال در برابر الگوهای جهان جدید سرگردان است، بسیاری از ما، ایرانیان، در آرزوی گشوده شدن افق تازهای هستیم که در آن «ایران» نه محبوس در گذشته و نه اسیر در توهماتی برای آینده، بلکه افق زندهای برای تفکر و خودآگاهی جمعیمان باشد.