آموزش در پاورقی تلاشی است برای فهم وضعیت حاشیهای نهاد آموزش در ایران در بافتار تاریخی آن. خصوصیسازی آموزش، یا به تعبیر دقیقتر، عقبنشینی دولت از مالکیت، عرضه و اداره امر آموزش و شبهبازاریساختن آن، وضعیتی است که راه خود را بهشکلی خزنده و در روندی تاریخی در ساختار سیاست آموزش باز کرده است. این کتاب در وهله نخست، بر آن است که روندها، کنشگران و بزنگاههای تاریخی پیدایش، استقرار و تثبیت سیاستهای خصوصیسازی آموزش را شناسایی کند و در وهله بعد، میکوشد با معرفی و شرح گونهشناسی چندبعدی، گستره مفهومی خصوصیسازی آموزش را به تصویر کشد و از ابعادی پنهان که تجربه آموزش را در ایران امروز کالایی کرده است، پرده بردارد. دغدغة دیگر این کتاب پیوند زدن میان گونههای خصوصیسازی آموزش با پیامدهای آنها بر عدالت در معنای چندبعدی آن است. نهاد آموزش که نقش موثری در تحقق عدالت جامعه دارد، نهتنها باعث غنای فرهنگی میگردد، بلکه جامعه آینده را نیز میسازد. وقتی آموزش طفیلی انگاشته شود و مسئولیت آن بر دوش خود جامعه باشد، نمیتوان انتظار داشت ضامن دو اصل قوامبخش جامعه، برابری و همبستگی اجتماعی، باشد. ایران ما امروز نیازمند آن است که آموزش را دوباره از «پاورقی» به «متن» سیاست دولت بازگرداند.