کتاب «کنجکاوی بیمارگونه: یک دانشمند توضیح میدهد که چرا نمیتوانیم نگاهمان را برگردانیم» اثری است تحلیلی که به شکلی علمی به یکی از ابعاد پیچیده و مرموز رفتار انسانی پرداخته است. این کتاب که با مقدمه و نظارت علمی استیون پینکر، روانشناس شناختی برجسته به چاپ رسیده، به شکلی جذاب به بررسی علت جذابیت انسانها برای صحنههای هولناک، اخبار جنایی و وقایع مرگبار میپردازد. سوال محوری این اثر این است که چرا حتی زمانی که احساس انزجار یا گناه میکنیم، همچنان مجذوب این موضوعات میشویم. پینکر و نویسندگان این کتاب بهطور قاطع توضیح میدهند این کشش به سمت موضوعات تاریک و هولناک نه نشانهای از بیماری روانی، بلکه نشانهای از یک مکانیسم تکاملی هوشمندانه است که به بقای انسان کمک میکند. مغز انسان بهگونهای تکامل یافته است که تهدیدها و خطرات را با اولویت بالا پردازش میکند تا فرد در مواجهه با موقعیتهای مشابه در دنیای واقعی آمادگی لازم را داشته باشد. این بهطور خاص برای مواجهه با تهدیدات مختلف در تاریخ بشر طراحی شده است و کمک میکند تا از خطرات و چالشهای بالقوه دوری کنیم. در جایی مفهوم «یادگیری بدون هزینه» مطرح شده که بهطور ساده به این معنی است که انسانها میتوانند تجربههای ترس و خطر را از فاصلهای ایمن (از طریق تماشای فیلمهای ترسناک یا خواندن اخبار جنایی) تجربه کنند. این نوع شبیهسازی ذهنی به فرد این امکان را میدهد با خطرات احتمالی روبهرو شود و رفتارهای خود را در موقعیتهای خطرناک تمرین کند، بدون اینکه آسیب واقعی به او برسد. این فرایند مشابه به شبیهسازهای پرواز است که خلبانها برای آمادگی در شرایط اضطراری از آنها استفاده میکنند. پینکر با استناد به یافتههای علوم اعصاب نشان میدهد این نوع کنجکاوی بیمارگونه به طور خاص در چهار حوزه اصلی نمود پیدا میکند: خشونت میانفردی، آسیبهای بدنی، پدیدههای ماوراءالطبیعه و ذهنیت افراد خطرناک. این چهار حوزه نشان میدهند علاقه انسانها به موضوعات تاریک، اساسا تلاشی ناخودآگاه برای رمزگشایی از تهدیداتی است که در طول تاریخ بقای بشر را تهدید کردهاند. در بعد جامعهشناختی، پینکر به تحلیل مصرف رسانههای سیاه و اخبار بد میپردازد. او توضیح میدهد چرا اخبار بد و وقایع هولناک در رسانهها جذابیت بیشتری دارند و چرا این نوع مطالب در فرهنگ عامه و صنعت سرگرمی بهشدت تأثیرگذارند. پینکر با نگاهی علمی و بیطرف به این موضوع پرداخته و نشان میدهد این کنجکاوی نهتنها بخشی از طبیعت انسانی است، بلکه ابزاری است برای یادگیری و افزایش تابآوری روانی. کتاب «کنجکاوی بیمارگونه» با زبانی علمی و قابل فهم برای عموم، پدیده کنجکاوی بیمارگونه را از دایره شرم و انکار خارج کرده و آن را به عنوان ابزاری برای رشد و یادگیری معرفی میکند.
