کتاب «بدو و نمیر: جستارهایی در ستایش تنورزی و تقلا برای بقا» اثر حسامالدین مطهری، یک جستارنویسی شخصی و تحلیلی است که از تجربه زیسته نویسنده در مواجهه با افسردگی، تنهایی و بیثباتی شغلی آغاز میشود و به تأملات گستردهتر درباره نقش تنورزی در بقا و معنای زندگی در جهان مدرن میانجامد. این کتاب دعوتی است برای بازگشت به بدن و کشف دوباره اهمیت تقلا در زیستن. نویسنده روایت خود را از یک عصر تابستانی آغاز میکند که بهناگهان تصمیم میگیرد به باشگاه برود و به سالها تنفراموشی و زندگی نشسته پشت میز پایان دهد. این نقطه آغاز، بهانه ای میشود میان زندگی فردی او و بحثهای عمیقتر درباره چگونگی بقا در دنیای امروز. مطهری با اتکا به پژوهشهای خود درباره شادکامی، ارتباط انسانی و تنهایی، وضعیت شخصی خود را تحلیل میکند و سپس به سراغ تجربههایش در کراسفیت، مواجهه با آسیبدیدگی، تغییر عادتها، رابطه ورزش و افسردگی، نقد بدنسازی و نقش مغز راحتطلب در اعتیادهای مدرن میرود. این کتاب در دو بخش اصلی تنظیم شده است، بخش اول: از تقلا برای بقا تا خودشناسی می باشد که با فصل «تقلا برای بقا» شروع میشود و به موضوعاتی چون بقا برای من و خیال برای دیگران، میانهروی، مغز راحتطلب، تنآگاهی، مراقبه، تفاوت «حیوان طبیعی» و «حیوان مصنوعی»، و اهمیت ورزش برای ورزش و ارتباط آن با افسردگی میپردازد. نویسنده در این فصول نشان میدهد که جامعه مدرن به سمت راحتطلبی و تنفراموشی گرایش یافته و البته ما چگونه میتوانیم دوباره در بدنمان ارتباط برقرار کنیم. بخش دوم: مرضی رایج روان درمانی نیز به نقد و بررسی برخی از رویکردهای رایج در رواندرمانی و خودشناسی میپردازد. فصولی مانند «خودپسندانگاری»، «نفرت از والدین و سرزنش»، «خوددرمانگرپنداری» و «ابدی بودن درمان» نشاندهنده نگاه انتقادی نویسنده به برخی جنبههای رواندرمانی مدرن است. در ادامه، مطهری به موضوعاتی چون «ایرانی پیشرفته!»، روالها و طریقتها در زندگی، اعتیادهایی مانند سیگار و چالشهای جسمی مانند واژینیسموس، و در نهایت به «نگرش» و تفاوت میان «مصرفشونده و مصرفکننده» میپردازد. این بخش با ارائه «ده فرمان برای شروع ورزش» و فصلی در «ستایش تنورزی و مذمت خیالورزی» به اوج خود میرسد و راهکارهایی موثری برای بازگشت به زندگی فعالانه ارائه میدهد. «بدو و نمیر» کتابی پر از روایتهای جزئی، خاطرات شخصی، تحلیلهای عمیق و پرسشهای بنیادین است. این کتاب روایتی بی روتوش از انسانی میسازد که در میان فشارهای اقتصادی، تنهایی و تنستیزی فرهنگی، میکوشد معنای بقا را بازتعریف کرده و دوباره در بدن خود ساکن شود. این اثر برای کسانی که با افسردگی، تنهایی، فرسودگی شغلی، تنفراموشی یا پشتمیزنشینی درگیرند، و همچنین دوستداران جستارنویسی شخصی و تأملات انتقادی درباره جهان مدرن، خواندنی و الهامبخش است.