«پیش از آنکه مهربانی از خاطرمان برود» نوشتهی توشیکازو کاواگوچی پنجمین جلد از مجموعهی «پیش از آنکه قهوهات سرد شود» است. محل وقوع داستانهای این مجموعه کافهای در ژاپن است. این کافه امکان سفر در زمان را برای مشتریانش فراهم میکند. این کتاب شامل چهار داستان است که موضوع همهی آنها مهربانی است و تأثیری که مهربانی برروی زندگی آدمها میگذارد. «پیش از آنکه مهربانی از خاطرمان برود» ساختاری شبیه به کتابهای دیگر این مجموعه دارد. داستان شخصی که به دنبال سفر در زمان است تا کسی را ملاقات کند که برایش اهمیتی خاص داشته و در زمان حال نمیتواند او را ببیند. داستانها همه لطیف، احساسی و انسانی هستند. این کافه قواعد و قوانین خاص خودش را دارد. برای سفر در زمان مشتریان باید این قواعد را رعایت کنند. یک فنجان قهوهی خاص برای آنها سرو میشود. آنها باید در یک صندلی خاص بنشینند و نمیتوانند آن صندلی را تا پایان سفرشان ترک کنند. آنها باید قبل از سرد شدن قهوه به زمان حال برگردند و بنابراین آنها زمان کوتاهی دارند تا احساسات خودشان را به اشتراک بگذارند. اما مهمترین قانون این است که هرکاری که بکنند یا هر چیزی که بگویند، هیچ تغییری در زمان حال ایجاد نمیکند. این کتاب شامل چهار داستان است؛ پسری جوان میخواهد به والدینش نشان دهد که با طلاق آنها مشکلی ندارد. زنی بیوه دوست دارد، شوهرش نوزادشان را ببیند و برای او اسمی انتخاب کند. پدری که مانع ازدواج دخترش شده دوست دارد او را ملاقات کند تا از او طلب بخشش کند. زنی به گذشته برمیگردد تا دوست قدیمیاش را که از او دور شده، ببیند. همه این داستانها شیرین، غمانگیز و احساسی هستند که منعکسکننده احساس فقدان و گناه هستند. کسانی که کتابهای قبلی این مجموعه را خواندهاند با قوانین این کافه آشنا هستند، بنابراین در این کتاب کمتر به قوانین کافه اشاره میشود. کافه به عنوان مکانی امن و آرامشبخش انتخابی مناسب برای محل وقوع داستانهاست، هر چند قواعد سختگیرانهای برای سفر در زمان دارد. این مدت کوتاه انگار تاملی است در احوالات شخصیتها و حسرتهایی که در زندگی داشتهاند و حالا در این کافه این امکان برایشان فراهم میشود تا در زمان گذشته به گونهای دیگر عمل کند؛ با مهربانی. «پیش از آنکه مهربانی از خاطرمان برود» داستانهایی لطیف و انسانی و سرشار از تخیل دارد که در ستایش مهربانی هستند و خواننده از آنها لذت میبرد.
