کتاب «روایتی ساده و روان از سندبادنامه» اثر سید علی شاهری، پلی است برای مخاطب امروز به یکی از آثار قدیمی و پندآموز ادبیات فارسی. این اثر، بازنویسی کتاب مشهور «سندبادنامه» نوشتهی محمدبن علی ظهیری سمرقندی در قرن ششم هجری است؛ مجموعهای از حکایات اخلاقی که در ساختاری شبیه به «کلیله و دمنه» برای آموزش علم مملکتداری و رفتار با رعیت تدوین شده است. داستان کتاب درباره بحران در دربار میچرخد: شاهزادهای به اتهام تعدی به یکی از کنیزکان حرمسرا به مرگ محکوم میشود. ماجرا از آنجا آغاز میشود که حکیمی به نام سندباد، بر اساس پیشبینی منجمان، به شاهزاده توصیه میکند که برای هفت روز سکوت اختیار کند. پادشاه این سکوت را حمل بر کمرویی کرده و او را به حرمسرا میفرستد. در آنجا، کنیزکی که به شاهزاده دل بسته، پس از ناکامی در جلب نظر او، با دسیسهچینی، او را به گناهی ناکرده متهم میکند. ساختار روایی این اثر بر یک کشمکش هفتروزه استوار است. در هر یک از این هفت روز، یکی از هفت وزیر پادشاه به بارگاه میآید و برای هشدار دادن به شاه در مورد عواقب تصمیمگیری عجولانه و نشان دادن مکر و حیله، حکایتی تعریف میکند. همزمان، کنیز فتنهگر نیز هر روز با روایتی متقابل، تلاش میکند تا اجرای حکم اعدام را تسریع بخشد. این تقابل روایتها، یک تنش داستانی جذاب ایجاد میکند و با ساختار «هر روز یک داستان»، تعلیقی به وجود میآورد که مخاطب را برای دانستن سرنوشت شاهزاده مشتاق نگه میدارد. افزون بر این مایه اصلی کتاب درباره مکر زنانه است که علاوه بر این، کتاب ۳۴ داستان فرعی نیز دارد که حول همان مکر زنانه میچرخد. سید علی شاهری، با حفظ چارچوب و محتوای حکایات، داستانهای پندآموز را که به مسائلی چون عدالت، وفاداری و صداقت میپردازند با فصاحت تمام به مخاطب توضیح میدهد.