این کتاب در پنج فصل ارائه شده است: در فصل نخست، چارچوب نظری و مفهومی فهم منافع انگلستان در خلیج فارس و مبانی انجام تحقیق از منظر مدل «مایکل برچر» بحث و تبیین شده است. در فصل دوم، با عنوان سیاستهای انگلستان در خلیج فارس (از ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۱)، ضمن اشاره به سیر تحولی منافع انگلستان در این منطقه، جایگاه انگلستان در خلیج فارس پس از جنگهای جهانی اول و نقش این کشور در ایجاد ساختارهای نوین در خلیج فارس به دقت بررسی شده است. فصل سوم به بررسی سیاستهای انگلستان در خلیج فارس پس از خروج از منطقه تا ۲۰۰۳ اختصاص یافته است. در این فصل، ضمن بررسی میزان نزدیکی سیاستهای انگلستان و ایالات متحده در خلیج فارس، نقشآفرینی انگلستان در خلیج فارس در چارچوب ناتو تبیین شده است. فصل چهارم درباره جنگ عراق (۲۰۰۳) و تأثیر آن بر سیاستهای موازنهای انگلستان در خلیج فارس است. در این فصل، پس از مرور سیاست انگلستان در قبال عراق و تمهید حمله به آن کشور، تحول در روابط انگلستان با کشورهای منطقه پس از حمله به عراق بررسی شده و بهویژه به نقش نخبگان انگلیسی در تصمیمسازی (طبق مدل برچر) پرداخته شده است. فصل پنجم به بهار عربی و سیاستهای انگلستان در خلیج فارس (سیاست واکنشی با استفاده از تجربه جنگ عراق) اختصاص یافته است. در این فصل، پس از بررسی اجمالی وضعیت و موضع انگلستان در قبال تحولات موسوم به «بهار عربی»، نسبت راهبرد «موازنه از راه دور» امریکا و راهبرد «بریتانیای جهانی» در خلیج فارس تبیین شده و بازگشت دیگرباره انگلستان به منطقه و نیز حمایت انگلستان از متحدان عرب خود در منطقه بررسی شده است. در پایان، پیامدهای راهبرد بریتانیای جهانی بر ایران بیان شده است.
