«باروت سوخته» کتابی نوشته زهرا اسعد بلنددوست، نویسنده ایرانی است. این اثر در دسته ادبیات داستانی قرار می گیرد و قصه ای خطی و سر راست را در زمان معاصر روایت می کند. «باروت سوخته» بن مایه ای اجتماعی و سیاسی دارد و نویسنده اتفاقات رخ داده در تاریخ معاصر ایران را دستمایه ای برای نگارش این رمان قرارد داده است. این کتاب مجموعه ای سه جلدی است و «باروت سوخته» بخش سوم از این مجموعه به حساب می آید. حوادث این رمان از شهر بیروت آغاز می شود و روایتگر زندگی زنی به نام اریحاء است که خود را درگیر ماجرایی عجیب و معمایی می بیند. این کتاب پایانی است بر اتفاقاتی که برای قهرمان داستان در جلدیهای پیشین رخ داده و موضوعی تازه برای ورود او به حادثه ای جدید را مطرح می کند. داستان اریحاء در «باروت سوخته» از جایی آغاز می شود که او در زندانی مخفی گرفتار شده و با انواع شکنجه ها رو به رو است. راویت در ابتدا پیچیده و معمایی است و ارحیاء از اینکه چه کسی و چرا او را زندانی کرده خبر ندارد. قهرمان داستان پس از بازجویی هایی که با چشمان بسته از او انجام می شود به مرور به دلایل دستگیری خود و شکنجه ها پی می برد. او اتفاقات رخ داده را مانند پازل کنار یکدیگر قرار می دهد و سعی می کند معمای پیچیده ای را که در آن گرفتار آمده برای خود حل کند. «باروت سوخته» داستانی امنیتی-سیاسی دارد و حوادثی از کردستان عراق، اسرائیل، نیروهای سپاه قدس و ایران را با روایتی پر فراز و نشیب به هم وصل می کند. این کتاب رمانی در سیزده فصل است و برخی عناوین فصلهای آن عبارتند از؛ «خشاب خالی، شلیک مستقیم»، «غریبهای با چشمان رنگی»، «اورکت نیمسوخته»، «قمار با خون» و «کالیبر مخدوش».