کتاب «بزرگترین زندان زمین» با زیر عنوان «پیشینهای از سرزمینهای اشغالی» نوشته ایلان پاپه، کتابی تاریخی در باب اشغال فلسطین توسط رژیم صهیونیستی است. پاپه، یک مورخ برجسته اسرائیلی، از مطالب بایگانی از طبقهبندی خارج شده، سوابق سازمانهای غیردولتی، و گزارشهای شاهدان عینی برای ارائه تحلیلی دقیق از مکانیسمها و تأثیرات اشغال فلسطین استفاده کرده است که نتایج تحقیقات وی کتاب «بزرگترین زندان زمین» گردیده است. پاپه کتابش را با توضیح بافت تاریخی و سرزمینی فلسطین آغاز میکند و ریشههای درگیری اسرائیل و فلسطین را به اوایل قرن بیستم بازمیگرداند. او توضیح میدهد که چگونه اشغال کرانه باختری و نوار غزه در سال 1967 و پس از جنگ شش روزه آغاز شد و چگونه در طول دههها تکامل یافت. یکی از موضوعات اصلی کتاب «بوروکراسی شرارت» است، اصطلاحی که پاپه برای توصیف سیستمهای پیچیده اداری و حقوقی برای کنترل جمعیت فلسطین به کار میبرد. او توضیح میدهد که چگونه این سیستمها برای مدیریت هر جنبهای از زندگی فلسطینیها، از جابجایی و اشتغال گرفته تا آموزش و مراقبتهای بهداشتی، توسط اسرائیل طراحی شدهاند. او سپس به تأسیس دادگاههای نظامی، استفاده از بازداشت اداری و اجرای قوانین محدودکنندهای را که حقوق و آزادیهای فلسطینیها را محدود میکند، میپردازد. این کتاب همچنین نقش نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) را در حفظ کنترل از طریق مسدود کردن جادهها، دستگیریهای دسته جمعی و بازرسی خانهها بیان میکند. پس از بیان کم و کیف اشغالگری، پاپه در مورد مشکلات اقتصادی، پراکندگی اجتماعی و آسیبهای روانی که فلسطینیهایی که تحت اشغال زندگی میکنند، صحبت میکند. او همچنین به بررسی تأثیرات انتقال اجباری جمعیت، گسترش شهرکهای اسرائیلی و ساخت دیوار جدایی میپردازد که کرانه باختری را به آنچه او به عنوان «زندان باز» توصیف میکند، تبدیل کرده است. در فصول پایانی نیز پاپه به آینده مناقشه اسرائیل و فلسطین میپردازد. او با توجه به ماهیت ریشهدار، در مورد راه حل دو دولتی ابراز تردید میکند. در عوض، او از یک کشور دموکراتیک دفاع میکند که در آن اسرائیلیها و فلسطینیها بتوانند با حقوق برابر در کنار هم زندگی کنند.
