«چشم انداز دریایی» کتابی نوشته ادوارد آلبی، نمایشنامه نویس آمریکایی است. این اثر در دسته ادبیات نمایشی قرار می گیرد و نمایشنامه ای با موضوعی پوچ گرایانه و فانتزی است. این نمایشنامه درباره چارلی و نانسی، زن و شوهری است که سال های پیری را پشت سر می گذارند. آن ها می دانند که زمان فراوانی تا پایان عمر ندارند. بحثی میان آن ها شکل می گیرد که سال های باقیمانده از زندگی را چگونه سپری کنند و همین موضوع باعث اختلاف نظرشان می شود. ادوارد آلبی با این اثر که درباره مرگ است در سال 1975 برندهی جایزهی پولیتزر شد. داستان این نمایشنامه از جایی آغاز می شود که چارلی و نانسی، به پیک نیک رفته و در ساحل دریایی که کسی به آن رفت و آمد نمی کند دراز کشیده و استراحت می کنند. ظهر است و آن ها ناهار را تازه صرف کرده اند. چارلی و نانسی درباره خانه، خانواده و زندگی مشترک خود صحبت می کنند. چرت پس ناهار را می زنند و درباره مسائل مختلف برنامه ریزی می کنند. اما ناگهان، دو موجود دریایی که شبیه به مارمولک هستند از اعماق اقیانوس بیرون آمده و به چارلی و نانسی ملحق شده و گفت و گوی عجیب و جذابی میان آن ها شکل می گیرد. به نظر می رسد آن دو مارمولک عجیب وجه حیوانی زوج میانسال هستند که تجسم پیدا کرده و درباره نیازها و غرایز انسانی صحبت می کنند. آلبی در این نمایشنامه به مرگ و نیاز به شناخت و پذیرش آن بهعنوان بخشی از فرآیند زندگی می پردازد و تفاوتی که میان رویاهای چارلی و نانسی برای آینده وجود دارد را به گونه ای بیان می کند که گویی رهایی از ترس می تواند در رو به رو شدن با مرگ و نگاه به آینده موثر باشد.
