کتاب «پست مدرنیسم و تاریخ» نوشته ویلی تامپسون، پژوهشی جامع است که تأثیر تفکر پست مدرنیسم بر مطالعه تاریخ را بررسی می کند. به عبارت دیگر، این کتاب مقدمهای واضح، روان و عاری از اصطلاحات تخصصی برای فهم مفاهیم پیچیده فلسفی پست مدرن را به خوانندگان عرضه داشته است. تامپسون کتاب را با پرداختن به خاستگاه های پست مدرنیسم، به ویژه در اندیشه های متفکران پساساختارگرا مانند میشل فوکو و تحولات سیاسی و فرهنگی اواخر قرن بیستم، شروع می کند. او توضیح میدهد که چگونه پست مدرنیسم روایتهای تاریخی سنتی را به چالش میکشد و رویکرد انتقادیتر به درک گذشته را در بردارد. وی سپس توضیح مختصری از چیستی پست مدرنیسم ارائه می دهد و ویژگی های کلیدی آن و تفاوت آن با تفکر مدرنیستی را مورد بررسی قرار می دهد. تامپسون درباره شک و تردید نسبت به کلانروایتها و تأکید بر دیدگاهها و تجربیات فردی بحث میکند. کتاب سپس به مشکلات بازنمایی تاریخی می پردازد و در مورد چگونگی چالش پست مدرنیست ها با روش های سنتی خوانش و ارائه تاریخ بحث می کند. تامپسون اهمیت در نظر گرفتن دیدگاه های متعدد و نقش زبان در شکل دادن به روایت های تاریخی را در رویکرد پست مدرنیستی بررسی می کند. وی همچنین به طور خاص تر به بررسی آثار میشل فوکو و تأثیر او بر تفکر پست مدرنیستی می پردازد و درباره ایده های فوکو در مورد قدرت، دانش و چگونگی شکل دادن آنها به پژوهش های تاریخی معاصر بحث می کند. نویسنده همچنین به مضامین نسبی گرایی و مفاهیم شناختی و اخلاقی اندیشه پست مدرنیستی پرداخته است. او بررسی می کند که چگونه پست مدرنیست ها ایده حقیقت عینی یا ابژکتیو را به چالش می کشند و بر ماهیت ذهنی یا سوبژکتیو تفسیر تاریخی تأکید می کنند. در پایان، تامپسون نکات کلیدی مورد بحث در کتاب را خلاصه کرده و در مورد ارتباط مداوم تفکر پست مدرنیسم در مطالعات تاریخی تأمل میکند.