کتاب «یخزده» یکی از اولین نمایشنامههایی است که موفق با دریافت جایزهی پولیتزر در سال 1922 شد. خالق این اثر «اوئن دیویس» نویسنده و نمایشنامهنویس امریکایی است که بیش از صد نمایشنامهی موفق را به رشتهی تحریر درآورده است. نمایشنامهی یخزده با درونمایههای وفاداری، خیانت، دروغ و ارزشهای خانوادگی موضوعی بسیار پرتنش را در مرکزیت داستان قرار داده است. جذابیت موضوع در این اثر بهگونهای است که اگرچه تقریبا صدسال از زماننگارش این اثر گذشته، اما هنوز برای مخاطبان جذاب است و هر ساله ترجمههای مختلف آن در کشورهای مختلف اجرا میشود. نمایشنامهی «یخزده» روایتی از یک خانوادهی روستایی در نیوانگلند امریکا است که در واپسین روزهای زندگی مادر، دور هم جمع شدهاند تا شاهد قرائت وصیتنامه توسط قاضی جان برفورد باشند. دیویس به شکل هنرمندانهای وضعیت خانوادهای معمولی را توصیف کرده که اگرچه نسبت فوت مادر عزادار هستند، اما در لایههای روانی هرکس نگران میراثی است که قرار است از سهمالارث داشته باشد و در این میان احساساتی چون خشم و حسادت آرامآرام شدت میگیرد و به صورت یک کشمکش جدی با صحنهی حزنانگیز وداع با مادر رخ مینماید. خانواده جردن اگرچه سعی میکنند در ظاهر نگرانی و ناراحتی خود را حفظ کنند اما با ورود "بن" کوچکترین و شرورترین عضو خانواده حرفهای نهان به شکل صریحی بیان میشوند. پسر جوان، شرور و خوشچهرهی جردنها بهخاطر اختلافات بسیار و خانواده و همچنین شرارتی که منجر به آتشسوزی در مزرعهی همسایه شده، برای مدت زیادی از خانه دور بوده و خود را مخفی نگه داشته بود. حالا، درست در شب تقسیم میراث به خانه بازگشته است. دیویس به شکل هنرمندانه، روایتی آیرونیک را در پیش جسم مخاطب مجسم میکند و در نهایت با قرائت وصیتنامه و تصمیم مادر برای تقسیم اموالش، ضربه نهایی را به مخاطب وارد میکند. این اثر اگرچه بارها به شکل تئاتر اجر شده، اما اقتباس سینمایی موفقی نیز از آن انجام شده که ویلیام دمیل کارگردانی شده است. مطالعه این اثر برای علاقهمندان به ادبیات نمایشی و درامهای خانوادگی جالبتوجه خواهد بود.