کتاب «تنباکو فروشی» یکی از مجموعه اشعار «فرناندو پسوآ» است که تحت نام مستعار "آلوارو دی کامپوس" نوشته و منتشر شد. پسوآ یکی از عجیبترین و مرموزترین نویسندگان و شاعران پرتغال است که علاوه بر اشعار مهم، شخصیت عجیبش نیز برای بسیاری از منتقدین مهم بوده است. بسیاری پسوآ را تأثیرگذارترین نویسندهی پرتغال دانستهاند که اگرچه در زمان حیاتش مورد پذیرش مردم قرار نگرفت، ولی پس از مرگ و انتشار گستردهی آثارش به عنوان اولین نویسندهی پستمدرن پرتغال شناخته شد و بر تمام نویسندگان پس از خود اثرگذار بود. پسوآ علاوه بر نویسندگی، قهوهخانهٔ کوچکی در لیسبون به نام خود افتتاح کرده بود که تا آخر عمر در آن مشغول بود. یکی از مهمترین ویژگیهای فرناندو پسوآ، درگیری با اختلال چندشخصیتی حاد است که به شکل واضحی تمام زندگی و آثار او را تحتتأثیر خود قرار داده است. پسوآ بسیاری از آثار خود را تحت نامهای دیگری نوشته است که تنها نام مستعار نیستند، و مانند یک انسان واقعی، دارای هویت، علایق، تحصیلات و باورهای متفاوت هستند. پسوآ این شخصیتها را همزادههای خود دانسته و معتقد است در برهههای زمانی خاص قلم پسوآ را به دست گرفته و دست به خلق آثاری متفاوت کردهاند. آلبرتو کائیرو، ریکاردو ریس و آلوارو دی کامپوس سه همزاد اصلی پسوآ هستند که در بین حدود هفتاد شخصیت دیگر، بیشترین تأثیر را بر ذهنیت و آثار او داشتهاند. پسوآ، آلبرتو کائیرو را شخصیتی دوستدار طبیعت و یکتاپرست معرفی میکند که صرفا بینندهی طبیعت است و مثلا اگر گلی را ببیند هیچ تصوری از آن ندارد. اشعار او در فرمی آزاد دربارهی موضوعاتی چون طبیعت و گوسفندان سروده شدهاند. ریکاردو ریس اما استاد و پزشکی حاذق است که نگاهی نئوکلاسیک دارد و اشعاری کاملا کفرآمیز سروده است. آلوارو دی کامپوس اما احساسیترین همزاد پسوآ است که دریانوردی خوانده و تمایل بسیار به سیروسفر دارد. دی کامپوس در یکی از سفرها به تریاک علاقه پیدا میکند و شعر تریاکی، تنباکو فروشی و چکامه فتح از مهمترین سرودههای او است. پسوآ به عنوان یک شاعر دارای اختلال چندشخصیتی رنج بسیاری در زندگی کشید اما ماحصل زحماتش دهها عنوان شعر و کتاب فلسفی است که ادبیات پرتغال و حوزهی اندیشه در این کشور را متحول کرد