کتاب «حیات و کیهان» اثری تاملبرانگیز و علمی از سهراب راهوار استاد برجسته فیزیک و کیهانشناسی دانشگاه صنعتی شریف است که به واکاوی یکی از دیرینهترین پرسشهای تمدن بشری، یعنی چگونگی پیدایش زیست در پهنه گیتی و احتمال وجود تمدنهای فرازمینی میپردازد. نویسنده در این کتاب تلاش میکند تا با پیوند دادن حوزههای متنوعی چون اخترفیزیک، زیستشناسی سلولی و فلسفه وجودی، تصویری جامع از سیر تکوین هستی ارائه دهد. راهوار که خود از چهرههای پیشرو در کشف سیارات فراخورشیدی است، در این اثر از مرزهای دانش کلاسیک فراتر رفته و با بهرهگیری از آخرین یافتههای رصدی تلسکوپهای پیشرفتهای نظیر جیمز وب، خواننده را در سفری از لحظه انفجار بزرگ (مهبانگ) تا شکلگیری بلوکهای سازنده حیات همراهی میکند. او با زبانی پیراسته و به دور از پیچیدگیهای فنی، مفاهیم دشواری همچون تورم کیهانی و سنتز هستهای در دل ستارگان را تبیین کرده و بر این واقعیت علمی تاکید میورزد که عناصر حیاتی موجود در بدن انسان، ریشه در بقایای انفجارهای ستارهای دارند. در بخشهای میانی تمرکز کتاب بر معیارهای زیستپذیری سیارات و مفهوم «کمربند حیات» معطوف شده است. سهراب راهوار با دقتی موشکافانه توضیح میدهد که چگونه استقرار یک سیاره در فاصلهای مناسب از ستاره مادر، وجود آب مایع و پایداری جوی میتواند بستری برای گذار از شیمی غیرآلی به بیولوژی پیچیده فراهم آورد. کتاب به بررسی احتمالات موجود در منظومه شمسی، از جمله اقیانوسهای زیرسطحی در قمرهایی مانند اروپا و انسلادوس پرداخته و سپس نگاه خود را به هزاران منظومه دوردست معطوف میکند. تحلیلهای آماری ارائه شده در مورد معادله دریک و تضاد آن با واقعیتهای رصدی که به پارادوکس فرمی شهرت دارد، از بخشهای جذاب این اثر است؛ جایی که نویسنده پرسش میکند اگر احتمال حیات هوشمند تا این حد بالاست، چرا تاکنون هیچ نشانه رسمی از تمدنهای دیگر دریافت نکردهایم. این رویکرد تحلیلی به خواننده کمک میکند تا تفاوت میان فرضیات علمی و تخیلات شبهعلمی را به درستی درک نماید. بخش پایانی کتاب «حیات و کیهان» به افقهای آینده و سرنوشت غایی زیست در جهان اختصاص دارد. راهوار در این فصلها از منظر یک فیزیکدان به محدودیتهای فیزیکی تکامل و بقای تمدنها نگریسته و جایگاه انسان را در مقیاس زمانی و مکانی کیهان مورد پرسش قرار میدهد. نویسنده بدون آنکه به ورطه جزماندیشی سقوط کند، فضایی برای اندیشه فلسفی درباره معنای وجود و مسئولیت انسان در قبال حفظ حیات روی زمین باز میکند. ویژگی بارز این نوشتار، بومی بودن نگاه نویسنده و استفاده از تجربیات دستاول پژوهشی است که باعث شده محتوای علمی با ساختار فکری مخاطب فارسیزبان پیوند عمیقی برقرار کند.