کتاب بنیاد مابعدالطبیعه اخلاق از فیلسوف بزرگ «امانوئل کانت» که در سال 1785 منتشر شد ، در کنار جمهوری افلاطون و اخلاق نیکوماخسی ارسطو به عنوان یکی از عمیق ترین و تأثیرگذارترین آثار در فلسفه اخلاق که تاکنون نوشته شده است ، قرار دارد. به گفته خود کانت ، هدف آن شناسایی و تأیید اصل عالی اخلاق است. او استدلال می کند که انسانها هدفهای خودشان هستند و هرگز فقط به عنوان وسیله ای مورد استفاده قرار نمی گیرد و تعهدات جهانی و بدون قید و شرط باید بیانگر توانایی انسان برای خودمختاری و خودگردانی باشد. به همین ترتیب ، آنها تابع قوانین آزادی هستند. همچنین به عنوان مبانی متافیزیک اخلاقیات ، اولین مقاله ایمانوئل کانت است. آثار او در مورد فلسفه اخلاق یکی از تأثیرگذارترین ها در این زمینه باقی مانده است. کانت تحقیق خود را به عنوان یک کار اخلاقی بنیادی تصور می کند - موضوعی که زمینه را برای تحقیقات آینده با توضیح مفاهیم اصلی و اصول نظریه اخلاقی ، و نشان دادن هنجار بودن آنها برای عوامل منطقی ، روشن می کند. کانت قصد دارد اصل اساسی اخلاق را نادیده بگیرد و نشان دهد که این در مورد ما نیز صدق می کند. او یک استدلال پیشگویی ارائه می دهد که درستی عمل را اصولی تعیین می کند که شخص براساس آن تصمیم می گیرد. این کاملا در تضاد با نظریه های حس اخلاقی و نظریه های اخلاقی غایت شناختی است که در زمان فعالیت کانت بر فلسفه اخلاق تسلط داشتند. در کتاب بنیاد مابعدالطبیعه اخلاق کانت با ایجاد انگیزه برای نیاز به فلسفه اخلاقی ناب ، برخی نکات مقدماتی خود را توضیح می دهد. کانت با تأیید ایده یونان باستان مبنی بر تقسیم سه گانه فلسفه به منطق ، فیزیک و اخلاق، کار خود را ارائه می دهد.
