جاز چیزی بیش از یک سبک موسیقی است؛ زبانی است که تاریخ، فرهنگ و احساسات یک قوم را در خود جای داده. یو آخیم برنت، در کتاب «سرگذشت موسیقی جاز» تلاش کرده تا این زبان پیچیده را برای خوانندگان ترجمه کند. این کتاب یکی از جامعترین و معتبرترین منابع درباره موسیقی جاز به شمار میرود. برنت به تاریخچه، ساختار، سبکها، نوازندگان و تحولات این موسیقی میپردازد و خواننده را در سفری از نیواورلئان قرن نوزدهم تا جز معاصر همراهی میکند. کتاب با بررسی ریشههای جاز آغاز میشود، آن زمان که بردگان آفریقاییتبار در آمریکا موسیقی سنتی خود را با آهنگهای اروپایی ترکیب کردند و چیزی نو خلق کردند. نویسنده توضیح میدهد که جاز از همان ابتدا موسیقی آزادی بود، موسیقیای که در آن نوازنده میتوانست احساسات خود را بدون محدودیت بیان کند. یکی از بخشهای کتاب به دورههای مختلف تاریخ جاز اختصاص دارد. برنت از جاز اولیه نیواورلئان صحبت میکند و سپس به عصر سوئینگ میرسد، دورهای که جاز به موسیقی عامهپسند تبدیل شد و ارکسترهای بزرگ سالنهای رقص را پر میکردند. او نشان میدهد که چگونه جاز در دهههای ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ به اوج محبوبیت خود رسید و به موسیقی ملی آمریکا تبدیل شد. اما تحول واقعی جاز در دهه ۱۹۴۰ با ظهور بیباپ رخ داد. بیباپ سریع، پیچیده و پر از هارمونیهای غیرمنتظره بود. این تحول باعث شد جاز از موسیقی عامهپسند فاصله بگیرد، اما در عین حال به عمق هنری آن افزود. کتاب همچنین به دوره کول جاز و هارد باپ میپردازد، دو سبکی که در دهه ۱۹۵۰ شکل گرفتند. به عقیده برنت این تنوع سبکها، نشاندهنده غنای جاز است. کتاب همچنین به نوازندگان و خوانندگان بزرگ جاز میپردازد. نویسنده درباره لوئی آرمسترانگ، بیلی هالیدی، مایلز دیویس، جان کولترین، الا فیتزجرالد و دهها نوازنده دیگر مینویسد و نقش هرکدام را در تحول جاز توضیح میدهد. یکی دیگر از بخشهای کتاب به سازهای جاز اختصاص دارد. او درباره نقش ترومپت، ساکسوفون، پیانو، کنترباس و درامز و همچنین تکنیکهای بداههنوازی، هارمونی و ریتم مینویسد. برنت با دانش خود و علاقه به موسیقی، راهنمایی جامع برای ورود به دنیای جاز ارائه میدهد. خواندن این کتاب را به تمام دوستداران موسیقی پیشنهاد میکنیم.