در کتاب حاضر با دو متن اصلی رودولف بولتمان، متأله پرنفوذ قرن بیستم و دوست و همکار چندساله مارتین هایدگر در دانشگاه ماربورگ (از ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۸) مواجهیم. متن اول، تاریخ و آخرتشناسی، حضور ابدیت، نسخه مکتوب درسگفتارهای بولتمان در گیفورد به سال ۱۹۵۵ را شامل می شود و متن دوم، یکی از مهمترین مقالههای او با عنوان «عهد جدید و اسطورهشناسی» است که پروژه اسطورهزدایی او در آن به فشردهترین و مفیدترین شکل آمده است. هدف از ترجمه این دو متن، تاباندن نور بر کلیدیترین فصل بخش اول مشروعیت عصر مدرن هانس بلومنبرگ، با عنوان «بهجای سکولار شدن آخرتشناسی، سکولار شدن از راه آخرتشناسی» است، فصلی که به برهه انتظار عاجل مسیحیان برای ظهور دوباره مسیح (یا پاروسیا ) اختصاص یافته است. نظر رایج این است که بلومنبرگ در فصل یادشده صرفا با تز کارل لوویت در باب سکولار شدن امید و انتظار آخرتشناسی یهودی-مسیحی در عصر مدرن درمیپیچد و میکوشد نشان دهد که «انتظار عاجل» مسیحی، که البته او آن را از انتظار یهودی متمایز میکند، در نتیجه منطق درونی خود، سکولار میشود و نه بر اثر عامل خارجی، یعنی فلسفه پیشرفت مدرن. از این حیث، سکولار شدن به معنای روی آوردن به دنیا و پذیرش راهورسم آن است و نه انحراف از ماهیتی که لوویت مراد میکند. بااینهمه، بلومنبرگ در شرح خود بارها از پروژه اسطورهزدایی رودولف بولتمان نیز نام میبرد و ضمن مخالفت با کریگمای غیرتاریخی او، با مشی هایدگری او به نزاع برمیخیزد.