تاریخنگاری ادبیات، به مثابه یک حوزه مطالعاتی مستقل، از نیمه اول سده نوزدهم در آلمان بهتدریج رونق یافت و صاحبنظران این حوزه، از همان آغاز، به تأمل در باب روش ساماندهی یافتههای تاریخی، شیوه گزینش آثار، و چگونگی دستهبندی موضوعی مطالب پرداختند. درنیمه دوم سده بیستم، به موازات تکثر فزاینده رویکردهای فلسفی و ادبی و ارائه تعابیر گوناگون از مفاهیم «تاریخ» و «ادبیات»، پرسشهای ژرفتری درباره وظایف، اهداف، روشها و الگوهای تاریخنگاری ادبی مطرح گردید و به ویژه از دهه هفتاد، بازنگری در روشهای سنتی، بیش از پیش در دستور کار پژوهشگران آلمانی این حوزه قرار گرفت. کتاب حاضر، که مجلّدی دیگر از مجموعه «سمت» با عنوان «نظریه و روش در تاریخنگاری ادبیات» است، شماری از مهمترین مقالات اندیشمندان مطرح و مشهور آلمانی در دهههای اخیر را گرد هم آورده است که با نگاهی انتقادی به پژوهشهای صورتگرفته در این عرصه، به نقد و واکاوی معضلات و ابهامات نظری و عملی تألیف آثار تاریخ ادبیات پرداختهاند. این مقالات در سه بخش کلی «رویکردهای نظری و تأملات فلسفی»، «ملاحظاتی در کاربست و کاربرد» و «پیشینه و حال، در نگاهی گذرا» سامان گرفتهاند.