کتاب «سقراط» نوشتهی ژان برن، فیلسوف و استاد فرانسوی متخصص در فلسفهی باستان، یکی از مجلدات مجموعهی معتبر «چه کسی میداند؟» از انتشارات دانشگاههای فرانسه (PUF) است. این اثر که نخستینبار در دههی ۱۹۶۰ منتشر شد مقدمهای فشرده و روشنگر بر زندگی، اندیشه و میراث ماندگار سقراط (۴۷۰/۴۶۹ تا ۳۹۹ پیش از میلاد) ارائه میکند. ژان برن با نثری روان و تحلیلی، سعی دارد چهرهی انسانی و فلسفی سقراط را برای خوانندهی معاصر بازسازی کند؛ چهرهای که همزمان در تاریخ اندیشهی غرب زنده و دستنیافتنی است، زیرا هیچ نوشتهای از خود برجای نگذاشت و تنها از خلال روایت شاگردان و همعصرانش - بهویژه افلاطون و گزنفون - شناخته میشود. ساختار کتاب در سه بخش عمده تنظیم شده است: «شخصیت سقراط»، «پیام سقراط» و «حضور سقراط». در بخش نخست، برن زندگی فیلسوف آتنی را از خلال منش و رفتار او بررسی میکند. او سقراط را نه صرفا متفکری عقلانی، بلکه انسانی فروتن و خودآگاه میبیند که فلسفه را در زیستن خود مجسم کرد. دایمونیون یا «ندای درونی» او، نمادی از وجدان و بصیرت اخلاقی است که راهنمایش بود. برون با تکیه بر گفتهی مشهور «میدانم که هیچ نمیدانم»، سقراط را نمونهی آگاهی نقاد و آغازگر تفکر فلسفی بهمثابهی پرسش مداوم از خویشتن معرفی میکند. در بخش دوم، نویسنده مضمون محوری اندیشهی سقراط را میکاود: جایگزینی «شناخت خویشتن» به جای شناخت کیهان، و انتقال فلسفه از قلمرو طبیعت به قلمرو اخلاق و زندگی عملی. سقراط با روش طعنهآمیز خود - وانمود به جهل برای برانگیختن تفکر در مخاطب - و با استفاده از گفتوگوهای پرسش و پاسخ (النکوس)، شهروندان آتنی را واداشت تا دربارهی ارزشها، عدالت، و معنای زندگی تأمل کنند. برن نشان میدهد که این چرخش از کیهانشناسی به اخلاق، سرآغاز فلسفهی اخلاقی غرب و شالودهی انسانگرایی بعدی است. بخش پایانی کتاب به میراث و حضور ماندگار سقراط اختصاص دارد. مرگ او - نوشیدن شوکران بهجای گریختن از حکم ناعادلانه - به او سیمای شهید حقیقت بخشید و فلسفه را با اخلاق راستین پیوند داد. برن یادآور میشود که سقراط، با انتخاب مرگ به جای خیانت به اصولش، مفهوم فلسفه را از نظر اخلاقی تثبیت کرد: زندگی نیک، حتی به بهای مرگ. از سوی دیگر، او تأکید میکند که سقراط «از مورخ میگریزد»، زیرا تصویر او همواره از خلال نگاه دیگران ساخته شده است. نثر ژان برن شفاف و آموزنده است؛ او در عین سادگی، ساختاری تحلیلی و متوازن حفظ میکند و توانسته میان زندگی و فلسفهی سقراط پیوندی زنده برقرار کند. با این حال، اثر بهدلیل اختصار و هدف آموزشیاش، عمق پژوهشهای دانشگاهی گستردهتر را ندارد و گاه از چشماندازی سنتی و اخلاقمحور به سقراط مینگرد. با وجود این محدودیت، کتاب به عنوان مدخلی قابل اعتماد و دقیق برای ورود به اندیشهی سقراطی در نظر گرفته میشود. در جمعبندی، «سقراط» اثر ژان برن تصویری انسانی، اخلاقی و فلسفی از مردی عرضه میکند که فلسفه را از گفتار به کردار و از نظریه به زندگی آورد. این اثر نهتنها زندگینامهای فشرده، بلکه تأملی دربارهی معنای فلسفه است: پرسشی جاودانه دربارهی چگونه زیستن. کتاب برای دانشجویان، دوستداران اندیشهی یونان باستان و هر خوانندهای که میخواهد از خلال سرگذشت یک فیلسوف، به معنای خرد و مسئولیت انسانی بیندیشد، اثری روشنگر و الهامبخش است.